भूत्वा तु धार्मिकस्त्वं तु तपश्चर्तुमिहागतः
यथाजिह्वं भवेन्नात्र वचसापि समीहितुम्
तस्मादलं ते तपसा निष्फलेन भृगूद्वह
याहि राम त्वमन्यत्र यत्र वा न विदुर्जनाः
निरूप्य मनसा भूयस्तमुवाचाभिविस्मितम्
इन्द्रस्येवानुभावेन वपुरालक्ष्यते तव
सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयते ऽतिमनोहरा
ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः
अनुभावेन जातिस्ते हृदिशङ्कां तनोति मे
को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः
परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः
वपुषानेन संयुक्ते भवान्भवितुमर्हति
जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी
प्रत्यक्षतामुपगतो संदेहो ऽस्मत्परीक्षया
तस्मात्तुभ्यं नमस्तस्मै सुरुपं संप्रदर्शय
ममानेकविधा शङ्कामुच्येत येन मानसी
प्रणाशय स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलम्
कस्त्वं मे दर्शयात्मानं बद्धो ऽयं ते मयाञ्जलिः
उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः
निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः
चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्
स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्
ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्
आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्
पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः
शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप
राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि
तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः
नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः
नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः