आनन्दमात्रमचलं व्याप्ताशेषचराचरम्
नित्यं शुद्धं सदा शान्तमतीन्द्रियमनौपमम्
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे वसिष्ठसगरसंवादे अर्चुनोपाख्याने जामदग्न्यतपश्चरणं नाम द्वाविंशतितमो ऽध्यायः
रहस्येकान्तनिरतं नियतं शंसितव्रतम्
ज्ञानकर्मवयोवृद्धा महान्तः शंसितव्रताः
ख्यापयन्तस्तपः श्रेष्ठं तस्य राजन्महात्मनः
संभावयन्तस्ते रामं मुनयो वृद्धसंमताः
दूरादेव महान्तस्ते पुण्यक्षेत्रनिवासिनः
प्रशस्य तस्य ते सर्वेप्रययुः स्वं स्वमाश्रमम्
प्रसन्नचेता नितरां बभूव नृपसत्तम
मृगव्याधवपुर्भूत्वा ययौ राजंस्तदन्तिकम्
शरचापधरः प्रांशुर्वज्रसंहननो युवा
मांसविस्रवसागन्धी सर्वप्राणिविहिंसकः
सामटक्संचर्वमाणश्च मांसखण्डमनेकशः
आरुजंस्तरसा वृक्षानूरुवेगेन संघशः
आसाद्य सरसस्तस्य तीरं कुसुमितद्रुमम्
निषसाद क्षणन्तत्र तरुच्छायामुपाश्रितः
ततः स शीघ्रमुत्थाय समीपमुपसृत्य च
सजलांभोदसन्नादगंभीरेण स्वरेण च
तोषप्रवर्षव्याधो ऽहं वसाम्यस्मिन्महावने
चरामि समचित्तात्मा नानासत्त्वा मिषाशनः
अभक्ष्यागम्यपेयादिच्छन्दवस्तुषु कुत्रचित्
प्रपन्नो नाभिगमनं निवासमपि कस्यचित्
जानते तध्यथा सर्वे देशो ऽयं मदुपाश्रयः
इत्येष मम वृत्तान्तः कार्त्स्न्येन कथितस्तव
उद्यतो ऽन्यत्र वा गन्तुं किं वा तव चिकीर्षितम्
तूष्णीं क्षणमिव स्थित्वा दध्यौ किञ्चिदवाङ्मुखः
ब्रवीति च गिरो ऽत्यर्थं विस्पष्टार्थपदाक्षराः
विजातिसंश्रयत्वेन रमणीया तथा शराः
बभूवुर्भुवि देहे च स्वाभिप्रेतार्थदान्यलम्