वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः
प्रीतिं च निजचेष्टाभिरन्वहं पर्यवर्त्तयत्
पित्रोः शुश्रूषयानैषीद्रामो मतिमतां वरः
गन्तुं व्यवसितो राजन्दैवेन च नियोजितः
उवाच प्राञ्जलिर्भूतवा सप्रश्रयमिदं वचः
विज्ञापयितुमिच्छामि मम तच्छ्रोतुमर्हथः
तस्मात्तत्पार्श्वमधुना गमिष्ये वामनुज्ञया
पितामह्या बहुमुखैरिच्छन्त्या मम दर्शनम्
सदीयं तेन तत्पार्श्वं गन्तुं मामनुजानत
हर्षेण महता युक्तौ साश्रुनेत्रौ बभूवतुः
अभिनन्द्याशिषा तात ह्युभौ ताविदमाहतुः
पितामहपितामह्योः प्रीतये दर्शनाय च
कञ्चित्कालं तयोर्वत्स प्रीतये वस तद्गृहे
अत्रागच्छ महाभाग क्षेमेणास्मद्दिदृक्षया
तस्मात्पितामह गृहे न चिरात्स्थातुमर्हसि
गतो ऽपि शीघ्रमागच्छ क्रमेण तदनुज्ञया
पितरावप्यनुज्ञाप्य पितामहगृहं ततः
प्रविवेशाश्रमं रामो मुनिशिष्योपशोभितम्
प्रशान्तवैर सत्त्वाढ्यं सर्वसत्त्वमनोहरम्
ददर्श रामो राजेन्द्र स पितामहमग्रतः
उपासितं सत्यवत्या यथा दक्षिणायऽध्वरम्
सुचिरं तं विमर्शेतां समाज्ञापूर्वदर्शनौ
बालो ऽयं बलवान्भातिगांभीर्यात्प्रश्रयेण च
आससाद शनै रामः समीपे विनयान्वितः
संस्पृशंश्चरणौ मूर्ध्ना हस्ताभ्यां चाभ्यवादयत्
आशीर्भिरभिनन्देतां पृथक् पृथगुभावपि
वीक्षन्तौ तन्मुखांभोजं परं हर्षमवापतुः
अनामयमपृच्छेतां तावुभौ दंपती तदा
अनायासेन ते वृत्तिर्वर्तते चाथ कर्हिचित्
तथा स्वानुगतं पित्रोर्भ्रातॄणां चैव चेष्टितम्