काण्डपृष्ठो ऽथ कुण्डाशी मधुपः सोमविक्रयी
पित्रा विवदमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे
स्तवकः सूपकारश्च यश्च मित्राणि निन्दति
उन्मत्तो ऽप्यथ षण्ढश्च भ्रूणहा गुरुतल्पगः
विक्रीणाति च यो ब्रह्मव्रतानि नियमांस्तथा
यच्चवाणिजके दत्तं नेह नामुत्र संभवेत्
तथा पाणविके वै च कारुके धर्मवर्जिते
अन्यत्रास्य समाधानं न वणिकूछ्राद्धमर्हति
षष्टिं काणः शतं षण्ढः श्वित्री पञ्चशतान्यपि
भ्रश्येद्धि स फलात्तस्मात्प्रदाता यस्तु बालिशः
सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते यच्च दत्तमसत्कृतम्
श्वा चैव ब्रह्महा चैव नावेक्षेत कथञ्चन
राक्षसानां तिलाः प्रोक्ताः शुनां परिवृतास्तथा
रजस्वलायाः स्पर्शेन क्रुद्धोयश्च प्रयच्छति
विविक्तेषु च प्रीयन्ते दत्तेनेह पितामहाः
तस्मात्परिवृतेनेह विधिवद्दर्भपाणिना
अनुमान्य द्विजान्पूर्वमर्गौं कुर्याद्यथाविधि
शुक्लपक्षे च पूर्वाङ्णे श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि
एवमेते महात्मानो महायोगा महौजसः
पितृभक्त्यैव तु नरो योगं प्राप्नोति दुर्ल्लभम्
यज्ञहेतोस्तदुद्धृत्य मोहयित्वा जगत्तथा
अमृतं गुह्यमुद्धृत्य योगे योगविदां वराः
देवानां परमं गुह्यमृषीणां च परायणम्
पितृभक्तः समासेन पितृपूर्वपरश्च यः
अयत्नात्प्राप्नुयादेव सर्वमेतन्न संशयः
येषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च गुहासु च
श्रुत्वेमं श्राद्धकल्पं च न कुर्याद्यस्तु मानवः
परिवादो न कर्त्तव्यो योगिनां तु विशेषतः
योगान्परिवदेद्यस्तु ध्यानिनो मोक्षकाङ्क्षिणः
योगीश्वरपरीवादान्न स्वर्गं याति मानवः