रुद्रस्तत्र तपस्तेपे देवदेवो महेश्वरः
अब्राह्मणस्य सावित्रीं पठतस्तु प्रणश्यति
आरुह्यतं निय मवांस्ततो याति त्रिविष्टपम्
आपश्चन्दनसंयुक्ताः स्पन्देति सततं ततः
या चन्दनमहाखण्डाद्दक्षिणं याति सागरम्
शङ्खा भवन्ति शुक्त्यश्च जायते यासु मौक्तिकम्
आधिभिर्व्याधिभिश्चैव मुक्ता यान्त्यमरावतीम्
पापकर्त्तॄनपि पितॄंस्तारयन्ति यथाश्रुति
श्रीपर्वतस्य तीर्थेषु वैकृते च तथा गिरौ
पलाशाः खदिरा बिल्वाः प्लक्षाश्वत्थविकङ्कताः
अस्मिंस्त्यक्त्वा जनोंऽगाति क्षिप्रं यात्यमरावतीम्
कर्माणि तु प्रयुक्ता नि सिद्ध्यन्ति प्रभवाप्यये
पितॄणां दुहिता पुण्या नर्मदा सरितां वरा
माठरस्य वने पुण्ये सिद्धचारणसेविते
विन्ध्ये चैव गिरौ पुण्ये धर्माधर्मनिदर्शनीम्
तत्र तद्दृश्यते पापं केषां चित्पापकर्मणाम्
स्नात्वा तस्या दिवं यान्ति कामचारा विहङ्गमाः
पाण्डुकूपे समुद्रान्ते पिण्डारकतटे तथा
श्रीवृक्षे चित्रकूटे च जंबूमार्गे च नित्यशः
तत्रापि श्राद्धमानन्त्यमसितायां च नित्यशः
महोदधौ प्रभासे च तद्वदेव विनिर्दिशेत्
समुत्पतन्ति तस्यापो गवां शब्देन नित्यशः
दद्याच्छ्राद्धं तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्
जातवेदः शिला तत्र साक्षादग्नेः सनातनात्
यस्त्वग्निं प्रविशेत्तत्र नाकपृष्ठे स मोदते
दशाश्वमेधिके तीर्थे तीर्थे पञ्चाश्वमेधिके
ख्यातं हयशिरो नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्
श्राद्धं सुंदनिसुंदे च देयं पापनिषू दनम्
जतुङ्गे शुभे तीर्थे तर्पयेत्सततं पितॄन्
पृथिव्यामक्षयं दत्तं विरजा यत्र पादपः