जङ्गमाः स्थावराश्चैवनद्यः सर्वे च पर्वताः
तदा तु विवशाः सर्वे निर्दग्धाः सूर्यरश्मि भिः
दग्धदेहास्तदा ते तु धूतपापायुगान्तरे
ततस्ते ह्युपपद्यन्ते तुल्यरूपैर्जनैर्जनाः
पुनः सर्गे भवन्तीह मानसा ब्रह्मणः सुताः
निर्दग्धेषु च लोकेषु तदा सूर्यैस्तु सप्तभिः
सामुद्राश्चैव मेघाश्च आपः सर्वाश्च पार्थिवाः
आगतागतिकं चैव यदा तत्सलिलं बहु
आभाति यस्मात् स्वाभासो भाशब्दो व्याप्तिदीप्तिषु
तदन्तस्तनुते यस्मात्सर्वां पृथ्वीं समन्त ततः
शर इत्येष शीर्णे तु नानार्थो धातुरुच्यते
तस्मिन् युगसहस्रान्ते संस्थिते ब्रह्मणो ऽहनि
ततस्तु सलिले तास्मिन्नष्टाग्नौ पृथवीतले
एतेनाधिष्ठितं हीदं ब्रह्मा स पुरुषः प्रभुः
एकार्णवे तदा तस्मिन्नष्टे स्थावरजङ्गमे
इमं चोदाहरन्त्यत्रर् श्लोकं नारायणं प्रति
आपूर्यमाणास्तत्रास्ते तेन नारायणः स्मृतः
सहस्रबाहुः प्रथमः प्रजापतिस्त्रयीमयो ऽयं पुरुषो निरुच्यते
हिरण्य गर्भः पुरुषो महात्मा संपद्यते वै मनसः परस्तात्
कल्पान्ते तमसोद्रिक्तः कालो भूत्वाग्रसत्पुनः
त्रिधा विभज्य चात्मानं त्रैलोक्ये संप्रवर्त्तते
एकार्णवे तदा तस्मिन्नष्टे स्थावरजङ्गमे
ब्रह्मां नारायणाख्यस्तु स चकाशे भवे स्वयम्
पश्यन्ति तं महर्लोके कालं सुप्तं महर्षयः
तदा विवर्त्यमानैस्तैर्महत्परिगतं पराम्
यस्मादृषतिसत्त्वेन महत्तस्मान्महर्षयः
सत्त्वाद्याः सप्त ये त्वासन्कल्पे ऽतीते महर्षयः
दृष्टवन्तस्तदानीताः कालं सुप्तं महर्षयः
कल्पया मास वै ब्रह्मा तस्मात्कल्पो निरुच्यते
व्यक्ताव्यको महादेवस्तस्य सर्वमिदं जगत्