उपयौगसमर्थाभ्यां शरीराभ्यां व्यवस्थितौ
तयोः पूर्वस्तु यः क्रूरो मातरं सो ऽभ्य कर्षत
न्यषेधयत्पुनर्ह्येनं स्वयं स तु कनिष्ठकः
बाहुभ्यां परिगृह्यैनं मातरं सो ऽभ्यभाषयत्
तौ दृष्ट्वा विकृता कारौ खशां तामभ्यभाषत
मातुरेव पुनश्चाङ्गे प्रलीयेतां स्वमायया
सर्वमाचक्ष्व तत्त्वेन तवैवायं व्यतिक्रमः
यथाशीला भवेन्माता तथाशीलो भवेत्सुतः
मातॄणां शीलदोषेण तथा रूपगुणैः पुनः
इत्येवमुक्त्वा भगवान्खशामप्रतिमस्तदा
पुत्राभ्यां यत्कृतं तस्यास्तदाचष्ट खशा तदा
तेन धात्वर्थयोगेन तत्तदर्थे चकार ह
भक्षावेत्युक्तवानेष तस्माद्यक्षो ऽभवत्त्वयम्
उक्तवांश्चैष यस्मात्तु रक्षेमां मातरं स्वकाम्
स तदा तद्विधां दृष्ट्वा विक्रियां च तयोः पिता
तावृभौ क्षुधितौ दृष्ट्वा विस्मितः परिमृष्टधीः
पिता तौ क्षुधितौ दृष्ट्वा वर मेतं तयोर्ददौ
सृङ्मांसवसाभूता भविष्यन्तीह कामतः
नक्तं चैव बलीयांसौ दिवा वै निर्बलौ युवाम्
इत्युक्त्वा काश्यपः पुत्रौ तत्रैवान्तरधीयत
विपर्ययेषु वर्त्तेते ऽकृतज्ञौ प्राणिहिंसकौ
मायाविदावदृश्यौ तावन्तर्धानगतावुभौ
रूपा नुरूपैराचारैः प्रचरन्तौ प्रबाधकौ
पिशाचांश्चमनुष्यांश्चपन्नगान्पक्षिणः पशून्
इन्द्रस्यानुचरौ चैव क्षुब्धौ दृष्ट्वा ह्यतिष्ठताम्
आहारं स परीप्सन्वै शब्देनानुससार ह
कपिपुत्रौ महावीर्यौं कूष्माडौ पूर्वजावुभौ
कन्याभ्यां सहितौ तौ तु ताभ्यां भर्तुश्चिकीर्षया
आहारार्थे समीहन्तौ सकन्यौ तु बुभुक्षितौ
सहसा सन्निपातेन दृष्ट्वा चैव परस्परम्