एवंप्रभावो दैत्यो ऽसावतो भूयो निबोधत
हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोको गीतः पुरा त्विह
तस्यै तस्यै तदा देवा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः
नरात्तु यस्माज्जन्मास्य नरमूर्त्तिश्च यत्प्रभुः
सागरस्य च वेलायामुच्छ्रित स्तपसो विभुः
नाम्ना सुदर्शनं चैव विश्रुतश्च महाबलः
नखैर्बिभद संक्रुद्धो नार्द्राः शुष्का नखा इति
शंबरः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च
हिरण्यक्षसुता ह्येते देवैरपि दुरासदाः
स शतानि सहस्राणि निहतास्तारकामये
प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्ना दस्तथापरः
सुंदो निसुन्दश्च तथा ह्रादपुतौ बभूवतुः
मारीचः सुन्दपुत्रस्तु ताडकायामजायत
मूको विनिहतश्चापि कैराते सव्यसाचिना
उत्पन्ना महता चैव तपसा भाविताः स्वयम्
तथा दक्षो सुरश्चण्डश्चत्वारो देत्यनायकाः
ब्रह्मजित्क्रतुजिच्चैव देवान्तकनरान्तकौ
राजाजश्चैव गोमश्च शंभोः पुत्रौ प्रकीर्त्तितौ
बलेः पुत्रशतं जज्ञे राजानः सर्व एव ते
सहस्रबाहुः श्रेष्ठो ऽभूद्बाणो राजा प्रतापवान्
शकुनी पूतना चैव कन्ये द्वे तु बलेः स्मृते
बालेया नाम विख्याता गणा विक्रान्तपौरुषाः
दितिर्विहितपुत्रा वै तोषयामास कश्यपम्
वरेण छन्दयामास सा च वव्रे वरं तत
उक्ते वरे तु मा तुष्टा दितिस्तं समभाषत
हतपुत्रास्मि भगवन्नादित्यैस्तव सूनुभिः
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भमाधातुमर्हसि
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा
एवं भवतु गर्भे तु शुचिर्भव तपोधने
पूर्णं वर्षसहस्रं तु शुचिर्यदि भविष्यसि