यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः
भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्
मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ
एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः
एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्
वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ
प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्
जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः
पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे
ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः
हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्
विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः
ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्
उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह
जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः
शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः
जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति
परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्
एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्
कश्यपस्यात्मजौ तौ तु सर्वेभ्यः पूर्वजौ स्मृतौ
हिरण्यकशिपुर्नाम प्रथितं पृथगासनम्
हिरण्य कशिपुस्तस्मात् कर्मणा तेन स समृतः
प्रभावं चैव दैत्यस्य विस्ताराद्ब्रूहि नः प्रभो
ऋषिभिदेंवताभिश्च गन्धर्वैरुपशोभितः
आसनान्युपकॢप्तानि सौवर्णानि तु पञ्च वै
मुख्यर्त्विजस्तु चत्वारस्तेषां तान्युपकल्पयन्
निषसाद सगर्भो ऽत्र तत्रासीनः शशंस च
तं दृष्ट्वा ऋषयस्तस्य नाम कुर्वन्ति वर्द्धितम्
हिरण्यक्षो ऽनुजस्तस्य सिंहिका तस्य चानुजा