यस्माद्वाक्यमनादृत्य मम वैराग्यमास्थिताः
कर्मणां न कृतो ऽभ्यासो ह्यमृतत्वाभिकाङ्क्षया
ते शप्ता ब्रह्मणा देवा जयास्तं वै प्रसादयन्
प्रणतान्वै सानुनयं ब्रह्मा तानब्रवीत्पुनः
मयागतं तु सर्वं हि कथमच्छन्दतो मम
लोके यदपि किञ्चिद्वैशं वा शं वा व्यवस्थितम्
भूताना मीहितं यच्च यच्चाप्येषां विचिन्तितम्
मया बद्धमिदं सर्वं चजगत्स्थावरजङ्गमम्
यस्माद्वहति दृप्तो वै सर्वार्थमिह नान्यथा
एवं संभाष्य तान्देवान् जयानध्यात्मचेतसः
यस्मान्मानभिसंधाय सन्यासादिः कृतः सुराः
भविता च सुखोदर्के दिव्यभावेन जायताम्
मन्वन्तरेषु संसिद्धाः सप्तस्वाविर्भविष्यथ
एवं च ब्रह्मणा तत्र श्लोको गीतः पुरातनः
एतानि नित्यैः महसा रजोभिर्भूत्वा विभुर्वसते ऽन्यत्प्रशस्तम्
वैवस्वतेंऽतरेतीते मत्समीपमिहैष्यथ
प्रपन्नाधारणामाद्यां युक्त्वा योगबलान्विताम्
जया इति समाख्याताः कृता एवं विसन्निभाः
पुनस्ते तुषिता देवा जाताः स्वारोचिषेंऽतरे
ततः सत्याः स्मृता देवा औत्तमे चान्तरे मनोः
हरयोनाम ते देवा यज्ञभाजस्तदाभवन्
विकुण्ठायां पुनस्ते वै वरिष्ठा जज्ञिरे सुराः
ततस्ते वै पुनर्देवा वैकुण्ठाः प्राप्य चाक्षुषम्
उपस्थिते पुनः सर्गे मनोर्वैवस्वतस्य ह
जज्ञिरे द्वादशादित्या वर्त्तमानेन्तरं सुराः
शप्ताः स्वयंभुवा साध्या जज्ञिरे द्वादशामराः
जयानां श्रद्धया युक्तः प्रत्यध्यायं तु गच्छति
परिक्रान्ता मया वो ऽद्या किं भूयः श्रोतुमिच्छथ
सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्
एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्