तस्यां तस्यामवस्थायां तत उत्पाद्य कारणम्
तस्याशेन च विज्ञेयो मनोः स्वायंभुवेन्तरे
ततः पुनः स वै देवः प्राप्ते स्वारोचिषे ऽन्तरे
औत्तमे ह्यन्तरे वापि ह्यजितस्तु पुनः प्रभुः
तामसस्यातरे चापि स देवः पुनरेव हि
वैवस्वतेन्तरे चापि हरिर्देवेः पुनस्तु सः
मरीचात्कश्यपाद्विष्णुरदित्यां संबभूव ह
प्रत्यपादयदिन्द्राय दैवतैश्चैव स प्रभुः
मन्वन्तरेष्वतीतेषु याभिः संरक्षिताः प्रजाः
यस्यांशेनामराः सर्वे जायन्ते त्रिदिवेश्वराः
यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा
स एव जायतेंऽशेन केचिदिच्छन्ति मानवाः
एषां न विद्यते भेदस्त्रयाणां द्युसदामिह
जायन्ते पोहयन्त्यं शैरीश्वरा योगमायया
भूतानुवादिना माद्या मध्यस्था भूतवादिनाम्
परीक्ष्य चानुगृह्णन्ति निगृह्णन्ति खलान्स्वयम्
तथाधिकरणैरतैर्यथा तत्त्वनिदर्शकाः
कर्म्मणां महतां ते हि कर्त्तारो जगदीश्वराः
बालिशास्ते न जानन्ति दैवतानि प्रभागशः
कुर्याद्योगबलं प्राप्य तैश्च सर्वैर्महांश्चरेत्
संहरेत पुनः सर्व्वान्सूर्य्यो ज्योतिर्गणानिव
सर्वे मन्त्रशरीरास्ते स्मृता मन्वन्तरेष्विह
चितिश्च सुचितिश्चैव ह्याकूतिः कूतिरेव च
दाराग्निहोत्रसंबन्धं वितत्य यजतेति च
ततस्ते नाभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं परमेष्ठिनः
यमेष्वंवावन्तिष्ठन्ते दोषं दृष्ट्वा तु कर्मसु
जुगुप्संतः प्रसूतिं च निःसत्त्वा निर्ममाभवन्
अर्थं धर्मं च कामं च हित्वा ते वै व्यवस्थिताः
तेषां तु तमभिप्रायं ज्ञात्वा ब्रह्मा तु कोपितः
प्रजार्थमिह यूयं वै मया सृष्टाः स्थ नान्यथा