केचिद्भवं परत्वेन प्राहुर्विष्णुं तथापरे
सत्त्वं कालं च देशं च कार्यं चावेक्ष्य कर्म च
एकं प्रशंसमानस्तु सर्वानेवप्रशसति
न प्रद्वेषस्ततः कार्यो देवतासु विजानता
एकत्वात्स त्रिधा भूत्वा संप्रमोहयति प्रजाः
जिज्ञासवः परीहन्ते सक्ता दुष्टा विचेतसः
यातुधाना विशेषा ये पिशाचाश्चैव नान्तरम्
गुणमात्रात्मिकाभिस्तु तनुभिर्मोहयन्प्रजाः
तस्माद्देवास्त्रयो ह्येते नैरन्तर्येणधिष्टताः
अल्पत्वं वा बहुत्वं वा तेषु को ज्ञातुमर्हति
गुणात्मकत्ववै कल्पये तस्मादेकः स उच्यते
देवं तमेकं बहुधा प्राहुर्नारायणं द्विजाः
मन्वन्तरेषु वै तिस्र आवर्त्तन्ते पुनः पुनः
तेजसा यशसा बुद्ध्या श्रुतेन च बलेन च
राजस्या ब्रह्मणोंऽशेन मारीचः कश्यपो ऽभवत्
सात्त्विक्याश्च तथांशेन यज्ञो विष्णुरजा यत
मन्वन्तरेष्विह स्रष्टुमावर्त्तन्ते पुनः पुनः
युगादौ सकृदुत्पन्नास्तिष्ठन्तीहाप्रसंयमात्
कालो भूत्वा युगात्मासौ रुद्रः संहरते पुनः
भूत्वा संवर्त्तकादित्यस्त्रींल्लोकांश्च दहत्युत
तस्यां तस्यामवस्थायां तत उत्पाद्य कारणम्
तस्याशेन च विज्ञेयो मनोः स्वायंभुवेन्तरे
ततः पुनः स वै देवः प्राप्ते स्वारोचिषे ऽन्तरे
औत्तमे ह्यन्तरे वापि ह्यजितस्तु पुनः प्रभुः
तामसस्यातरे चापि स देवः पुनरेव हि
वैवस्वतेन्तरे चापि हरिर्देवेः पुनस्तु सः
मरीचात्कश्यपाद्विष्णुरदित्यां संबभूव ह
प्रत्यपादयदिन्द्राय दैवतैश्चैव स प्रभुः
मन्वन्तरेष्वतीतेषु याभिः संरक्षिताः प्रजाः
यस्यांशेनामराः सर्वे जायन्ते त्रिदिवेश्वराः