यः कश्यपसुतस्याथ परमेष्ठी व्यजायत
तस्मात्स काश्यपस्याथ द्वितीयो मानसो ऽभवत्
तेन वृक्षस्य पुत्रा वै हर्यश्वा इति विश्रुताः
तस्योद्यतस्तदा दक्षः क्रुद्धः शापाय वै प्रभुः
ततो ऽभिसंधिं चक्रे वै दक्षश्च परमेष्ठिना
तस्मात्स नारदो जज्ञे भूयः शापभयदृषिः
प्रजापतिसुतास्ते वै श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
समागता महावीर्या नारदस्तानुवाच ह
अन्तरूर्ध्वमधश्चैव कथं स्रक्ष्यथ वै प्रजाः
अधापि म निवर्त्तन्ते समुद्रस्था इवापगाः
वैरण्यामेव पुत्राणां सहस्रमसृजत्प्रभुः
पूर्वमुक्तं वचस्तद्वै श्राविता नारदेन ह
भ्रातॄणां पदवीं चैव गन्तव्या नात्र संशयः
प्रकाशाः स्वस्थमनसा यथावदनुशासिताः
अद्यापि न निवर्त्तन्ते विस्तारायमलिप्सवः
प्रयतो नश्यति क्षिप्रं तन्न कार्यं विजानता
नारदं नाशमेहीति गर्भवासं वसेति च
षष्टिं दक्षो ऽसृजत्कन्या वैरण्यामेव विश्रुताः
धर्मः सोमश्च भगवांस्तथा चान्ये महर्षयः
आयुष्मान्कीर्त्तिमान्धन्यः प्रजावाश्च भवत्युत
उत्पत्तिं विस्तरेणैव ग्रूहि वैवस्वतेंऽतरे
अरुन्धतीवसुर्जामालंबा भानुर्मरुत्वती
धर्मस्य पत्न्यो दश ता दक्षः प्राचेतसो ददौ
देवेभ्यस्तान्परान्देवान्दैवज्ञाः परिचक्षते
सर्वे मन्त्रशरीरस्ते समृता मन्वन्तरेष्विह
वित्तिश्चैव विवित्तिश्च आकूतिः कूतिरेव च
नामान्येतानि तेषां वै यज्ञानां प्रथितानि च
स्वारोचिषे वै तुषिताः सत्यश्चैवोत्तमे पुनः
ते साध्याश्चाक्षुषे नाम्ना छन्दजा जज्ञिरे सुराः
पूर्वं समनुसूयन्ते चाक्षुषस्यान्तरे मनोः