बृहस्पतिं सुरूपायां गौतमं सुषुवे स्वराट्
आधार्यायुर्द्दनुर्दक्षो दमः प्राणस्त थैव च
अयास्याश्चप्युतथ्याश्च वामदेवास्तथौशिजाः
मुद्गला विष्णुवृद्धाश्च हरिताः कपयस्तथा
एते चाङ्गिरसां पक्षा विज्ञेया दश पञ्च च
मरीचेरपि वक्ष्यामि भेद मुत्तमपूरुषम्
मरीचिरापश्चकमे नाभिध्यायन्प्रजेप्सया
संयुज्यात्मानमेवन्तु तपसा भावितः प्रभुः
तासु प्रणिहितात्मानमेकं सो ऽजनयत्प्रभुः
पुत्रं मरीचिस्तपसि निरतः सो ऽप्स्वतीतपत्
सप्तवर्षसहस्राणि ततः सो ऽप्रतिमो ऽभवत्
मन्वन्तरेषु सर्वेषु ब्रह्मणोंऽशेन जायते
अपिबत्स तदा कश्यं कश्यं मद्यमिहोच्यते
कश्यं मद्यं स्मृतं विप्रैः कश्यपानां तु कश्यपः
दक्षाभिशप्तः कुपितः कश्यपस्तेन सो ऽभवत्
तस्मै प्राचेतसो दक्षः कन्यास्ताः प्रत्यपादयत्
इत्येतमृषिसर्गं तु पुण्यं यो वेद वारुणम्
धारणाच्छ्रवणाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते
प्रजाः सृजेति व्यदिष्टः स्वयं दक्षः स्वयंभुवा
मानसानि च भूतानि स पूर्वमसृजत्प्रभुः
यक्षभूतपिशाचांश्च वयः पशुमृगांस्तथा
अपध्याता भगवता महादेवेन धीमता
असिक्रीमावहद्भार्यां वीरणस्य प्रजापतेः
यया धृतमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
दक्षस्योद्वहतो भार्यांमसिक्रीं वैरणीं पुरा
नदीगिरिष्बसज्जन्तं पृष्ठतो ऽनुययौ प्रभुम्
प्रथमो ऽत्र द्वितीयस्तु दक्षः स हि प्रजापतिः
असिक्रीं वैरणीं तत्र दक्षः प्राचेतसो ऽवहत्
असिक्न्यां जनयामास दक्षः प्राचे तसः प्रभुः
देवर्षिप्रियसंवादो नारदो ब्रह्मणः सुतः