भूतभव्यभवद्ध्येत त्समृतं लोकत्रयं द्विजैः
भव्यं स्मृतं दिवं ह्येतत्तेषां वक्ष्यामि साधनम्
भूरिति व्याहृतं पूर्वं भूर्लोको ऽयमभूत्तदा
भूतत्वाद्दर्शनाच्चैव भूर्लोको ऽयमभूत्ततः
भूते ऽस्मिन्भवदित्युक्तं द्वितीयं ब्रह्मणा पुनः
भवनात्तु भुवल्लोको निरुत्तया हि निरुच्यते
उत्पन्ने तु तथा लोके द्वितीये ब्रह्मणा पुनः
अनागते भव्य इत शब्द एष विभाव्यते
भूरितीयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं भुवः स्मृतम्
त्रैलोक्ययुक्तैर्व्याहारैस्तिस्रो व्याहृतयो ऽभवन्
यस्माद्भूतस्य लोकस्य भव्यस्य भवतस्तथा
प्रधानभूता देवेन्द्रा गुणभूतास्तथैव च
यज्ञगन्धर्वरक्षांसि पिशाचो रगमानुषाः
देवेन्द्रा गुरवो नाथा राजानः पितरो हि ते
इत्येतल्लक्षणं प्रोक्तं देवेन्द्राणां समासतः
गाधिजः कौशिको धीमान्विश्वामित्रो महातपाः
बृहस्पतिसुतश्चापि भरद्वाजो महा यशाः
स्वायंभुवो ऽत्रिर्भगवान्ब्रह्मकोशः सपञ्चमः
वत्सरः काश्यपश्यैव सप्तैते साधुसंमताः
इक्ष्वाकुश्च नृगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेब च
करूषश्च पृषध्रश्च पांशुश्चनवमः स्मृतः
कीर्तिता वै तथा ह्येते सप्तमं चैतदन्तरम्
विस्तरेणानुपूर्व्या च भूयः किं कथयाम्यहम्
तृतीयं विस्तरात्पादं सोपोद्धातं प्रवर्त्तय
पादं समुच्चयाद्विप्रा गदतो मे निबोधत
विस्तरेणानुपूर्व्या च निसर्गं शृणुत द्विजाः
मह देवगणैश्चैव ऋषिभिर्दानवैस्सह
मानुषैः पशुभिश्चैव पक्षिभिः स्थावरैः सह
वक्ष्ये वैवस्वतं सर्गं नमस्कृत्य विवस्वते
स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वं सप्तासन्ये महर्षयः