तस्मिन्हते नास्ति शुभे पातकं चोपपातकम्
यदि मे वचनं नाद्य करिष्यसि जगद्धितम्
आत्मानं प्रथयित्वेह प्रजा धारयिता स्वयम्
संजीवय प्रजा नित्यं शक्ता ह्यसि न संशयः
नियच्छेयं त्वद्वधार्थमुद्यन्तं घोरदर्शनम्
सर्वमेतदहं राजन्विधास्यामि न संशयः
यथा विस्पन्दमानं मे क्षीरं सर्वत्र भावयेत्
धनुष्कोट्या तथा वैन्यस्तेन शैला विवर्द्धिताः
स्वभावेना भवत्तस्याः समानि विषमाणि च
प्रविभागः पुराणां वा ग्रामाणां वापि विद्यते
चाक्षुषस्यान्तरे पूर्वमासीदेतत्पुरा किल
समत्वं यत्र यत्रासीद्भूमेः कस्मिंश्चिदेव हि
आहारः फल मूले तु प्रजानामभवत्किल
वैन्यात्प्रभृति लोके ऽस्मिन्सर्वस्यैतस्य संभवः
पृथुर्दुदोह सस्यानि स्वे तले पृथिवीं ततः
ऋषिभिः श्रूयते चापि पुनर्दुग्धा वसुंधरा
छन्दासिपात्रमासीत्तु गायत्र्यादीनि सर्वशः
पुनस्ततो देवगणैः पुरन्दरपुरोगमैः
वत्सस्तु मघवानासीद्दोग्धा च सविता विभुः
पितृभिः श्रूयते चापि पुनर्दुग्धा वसुन्धरा
वैवस्वतो यमस्त्वासीत्तेषां वत्सः प्रतापवान्
असुरैः श्रूयते चापि पुनर्दुग्धा वसुन्धरा
विरोचनस्तु प्राह्रादिर्वत्सस्तेषां महायशाः
पायसा ते च मायाभिः सर्वे मायाविनो ऽसुराः
नागैस्तु श्रूयते दुग्धा वत्सं कृत्वा तु तक्षकम्
तेषां वै वासुकिर्देग्धा काद्रवेयः प्रतापवान्
तेनैव वर्त्तयन्त्युग्रा महाकाया विषोल्बणाः
आमपात्रे पुनर्दुग्धा त्वन्तर्धानप्रियं मही
दोग्धा रजतनाभस्तु पिता मणिधरस्य यः
तेन ते वर्त्तयन्तीति परमर्थतया च ह