स धर्मं वृष्ठतः कृत्वा कामाल्लोकेष्वर्तत
वेदशास्त्राण्यतिक्रम्य सो ऽधर्मे निरतो ऽभवत्
न पिबन्ति तदा सोमं महायज्ञेषु देवताः
आसीत्प्रतिज्ञा क्रूरेयं विनाशे प्रत्युपस्थिते
मयि यज्ञा विधातव्या मयि होतव्यमित्यपि
ऊचुर्महर्षयः सर्वे मरीचिप्रमुखास्तदा
त्वं मा कार्षीरधर्मं वै नैष धर्मः सनातनः
पालयिष्ये प्रजाश्चेति पूर्वं ते समयः कृतः
वेनः प्रहस्य दुर्बुद्धिर्विदितेन च कोविदः
वीर्यण तपसा सत्यैर्मया वा कः समो भुवि
प्रभवं सर्वलोकानां धर्माणां च विशेषतः
सृजेयं वा ग्रसेयं वा नात्र कार्या विचारणा
अनुनेतुं तदा वेनस्ततः क्रुद्धा महर्षयः
ततो ऽस्य वामहस्तं ते ममन्थुर्भृशकोपिताः
ह्रस्वो ऽतिमात्रं पुरुषः कृष्णश्चापि बभूव ह
तमार्त्तं विह्वलं दृष्ट्वा निषीदेत्यब्रुवन्किल
धीवरानसृजच्चापि वेनकल्मषसंभवान्
अधर्मरुचयश्चापि विद्धि तान्वेनकल्मषान्
अरणीमिव संरब्धा ममन्थुर्जातमन्यवः
पृथोः करतलाद्वापि यस्माज्जातः पृषुस्ततः
आद्यमाजगवं नाम धनुर्गृह्य महारवम्
तस्मिञ्जा ते ऽथ भूतानि संप्रहृष्टानि सर्वशः
समुत्पन्नेन राजर्षिः सत्पुत्रेण महात्मना
तं नद्यश्च समुद्राश्च रत्नान्यादाय सर्वशः
पितामहश्च भगवानङ्गिरोभिः सहामरैः
समागम्य तदा वैन्यमभ्य षिञ्चन्नराधिपम्
सो ऽभिषिक्तो महाराजो देवैरङ्गिरसः सुतैः
पित्रापरञ्जितास्तस्य प्रजास्तेनानुरञ्जिताः
आपस्तस्तंभिरे तस्य समुद्रमभियास्यतः
अकृष्टपच्या पृथिवी सिद्ध्यन्त्यन्नानि चिन्तया