सूर्ये ब्रह्म यदुत्पन्नं तं गत्वा प्रतितिष्ठति
तानि तस्मै ददौ तुष्टः सूर्यो वै ब्रह्मरातये
यजूंष्यधीयते तानि ब्राह्मणा येन केनचित्
ब्रह्महत्या तु यैश्चीर्णा चरणाच्चरकाः स्मृताः
इत्येते चरकाः प्रोक्ता वाजिनस्तु निबोधत
मध्यन्दिनस्तु सापत्यो वैधेयश्चाद्धबौद्धकौ
आवटी च तथा पुण्ड्रो वैणोयः सपराशरः
शतमेकाधिकं ज्ञेयं यजुषां ये विकल्पकाः
सुमन्तुश्चापि सुत्वानं पुत्रमध्यापयत्पुनः
स सहस्रमधीत्याशु सुकर्माप्यथ संहिताः
अनध्यायेष्वधीयानांस्तञ्जघान शतक्रतुः
क्रुद्धं दृष्ट्वा ततः शक्रोवरं सो ऽथ पुनर्ददौ
अधीयातां महाप्राज्ञौ सहस्रं संहिता उभौ
इत्युक्त्वा वासवः श्रीमान्सुकर्माणं यशस्विनम्
तस्य शिष्यो ऽभवद्धीमान् पौष्यञ्जिर्द्विजसत्तमाः
अध्यापयत पौष्याञ्जिः सहस्रार्द्धं तुसंहिताः
सत्त्वानि पञ्च कौशिल्यः संहिताना मधीतवान्
पौष्यञ्जि शिष्याश्चत्वारस्तेषां भेदान्निबोधत
सकोतिपुत्रः सुसहाः सुनामा चैतान्भेदान्वित्तलौगाक्षिणस्तु
त्रयस्तु कुशुमेः शिष्या औरसः स पराशरः
शौरिषुः शृङ्गिपुत्रश्च द्वावेतौ तु चिरव्रतौ
प्रोवाच संहितास्ति स्रः शृङ्गिपुत्रौ महात्पाः
प्रोवाच संहिताः षट्तु पाराशर्यस्तु कौथुमः
प्राचीनयोगपुत्रश्च बुद्धिमांश्च पतञ्जलिः
लाङ्गलः शालिहोत्रश्च षडुवाचाथ संहिताः
कण्डुश्च कोहलश्चैव षडे ते लाङ्गलाः स्मृताः
एको हिरण्यनाभस्य कृतः शिष्यो नृपात्मजः
प्रोवाच चैव शिष्येभ्यो येभ्यस्ताश्च निबोधत
तलको माण्डुकश्चैव कालिको राजिकंस्तथा
पुष्टिश्च परिकृष्टश्च उलूखलक एव च