द्वैपायन इति ख्यातो विष्णोरंशः सनातनः
अथ शिष्यान्सजग्राह चतुरो वेदकारणात्
चतुर्थं पैलमेतेषां पञ्चमं लोमहर्षणम्
यजुर्वेदप्रवक्तारं वैशंपायनमेव च
तथैवाथर् ववेदस्य सुमन्तुमृषिसत्तमम्
मां चैव प्रतिजग्राह भगवानीश्वरः प्रभुः
चातुर्हेत्रमभूत्तस्मिंस्तेन यज्ञमकल्पयत्
औद्गात्रं सामभिश्चक्रे ब्रह्मत्वं चाप्यथर्वभिः
होतृकं कल्पयत्तेन यजुर्वेदं जगत्पतिः
रा५स्त्वथर्ववेदेन सर्वकर्माण्यकारयत्
पुरामसंहितां चक्रे पुराणार्थविशारदः
यजनात्स यजुर्वेद इति शास्त्रविनिश्चयः
शतेनोद्धतवीर्यस्तु ऋत्विग्भिर्वेदपारगैः
ऋचो गृहीत्वा पैलस्तु व्यभजत्तु द्विधा पुनः
इन्द्रप्रमत्तये चैकां द्वितीयां बाष्कलाय च
शिष्यानध्यापया मास शुश्रुषाभिरतान्हितान्
पाराशरीं तृतीयां तु या५वल्क्यामथापराम्
अध्यापयन्महाभागं माण्डूकेयं यशस्विनम्
सत्यस्रवाः सत्यहितं पुत्रमध्यापयद्विभुः
सत्यश्रियं महात्मानं सत्य धर्मपरायणम्
सत्यश्रियाश्च विद्वांसः शास्त्रग्रहणतत्पराः
बाष्कलिश्च भरद्वाज इति शाखाप्रवर्त्तकाः
जनकस्य स यज्ञे वै विनाशामगमद्द्विजाः
जनकस्याश्वमेधे तु कथ वादाभ्यजायत
एतत्सर्वं यथा वृत्तमाचक्ष्त्र विदितं तव
ऋषीणां हि सहस्राणि तत्राजग्मुरनेकशः
आगतान्ब्राह्मणान्दृष्ट्वा जिज्ञासास्याभवत्ततः
इति निश्चित्य मनसा बुद्धिं चक्रे जनाधिपः
ग्रामान्रत्नानि दासीस्छ मुनीन्प्राह नराधिपः
यदेतदाहृतं वित्तं यो वा श्रेष्ठतमो भवेत्