वेदं व्यासश्चतुर्द्धा तु व्यस्यते द्वापरादिषु
प्रतिष्ठते गुणैर्हीनो धर्मो ऽसौ द्वापरस्य तु
द्वापरस्यावशेषेण तिष्यस्य तु निबोधत
हिंसासूयानृतं माया वधश्चैव तपस्विनाम्
एष धर्मः कृतः कृत्स्नो धर्मश्च परिहीयते
कलौ प्रमारकी रोगः सततं क्षुद्भयानि च
न प्रमाणं स्मृतेरस्ति तिष्ये लोकेषु वै युगे
स्थविराः के ऽपि कौमारे म्रियन्ते वै कलौ प्रजाः
विप्राणां कर्मदोषैस्तैः प्रजानां जायते भयम्
तिष्ये भवन्ति जन्तूनां रागो लोभश्च सर्वशः
पूर्णे वर्षसहस्रे वै परमायुस्तदा नृणाम्
उत्सीदन्ति नराश्चैव क्षत्रियाश्च विशः क्रमात्
भवन्तीह कलौ तस्मिञ्छयनासनभोजनैः
गुणहीनाः प्रजाश्चैव तदा वै संप्रवर्त्तते
शूद्राश्च ब्राह्मणाचाराः शूद्राचाराश्च ब्राह्मणाः
भृत्या एते ह्यसुभृतो युगान्ते समवस्थिते
मायाविन्यो भविष्यन्ति युगान्ते मुनिसत्तम
श्वापदप्रबलत्वं च गवां चैव ह्युपक्षयः
तदा धर्मो महोदर्के दुर्लभो दानमूलवान्
तदा ह्यल्पफला भूमिः क्वचिच्चापि महाफला
युगान्ते च भविष्यन्ति स्वरक्षणपरायणाः
शूद्राभिवादिनः सर्वे युगान्ते द्विजसत्तमाः
प्रमदाः केशशूलाश्च युगान्ते समुपस्थिते
यतयश्च भविष्यन्ति बहवो ऽस्मिन्कलौ युगे
सर्वे वाणिजकाश्चा पि भविष्यन्त्यधमे युगे
कुशीलचर्यापाखण्डैर्व्याधरूपैः समावृतम्
बाहुयाचनको लोको भविष्यति परस्परम्
न कृते प्रतिकर्त्ता च युगे क्षीणे भविष्यति
ततः शून्य वसुमती भविष्यति वसुन्धरा
हर्त्तारः पररत्नानां परदारविमर्शकाः