लवौ द्वावेव राकायां कालो ज्ञेयो ऽपराह्णकः
सायाह्ने प्रतिपन्ने च स कालः पौर्णमासिकः
युगान्तरोदिते चैव लेशार्द्धे शशिनः क्रमात्
यस्मिन्काले समौ स्यातां तौ व्यतीपात एव सः
स वै वषटाक्रियाकालः सद्यः कालं विधीयते
ततो विरज्यते नक्तं पौर्णमास्यां निशाकरः
चन्द्रार्कावपराह्णे तु पूर्णात्मानौ तु पूर्णिमा
तस्मादनुमतिर्नाम पूर्णिमा प्रथमा स्मृता
रञ्जनाच्चैव चन्द्रस्य राकेति कवयो ऽब्रुवन्
राका पञ्चदशी रात्रिरमावास्या ततः स्मृता
अन्योन्यं चन्द्रसूर्यौं तौ यदा तद्वर्श उच्यते
द्व्यक्षर कुहुमात्रश्च पर्वकालास्त्रयः स्मृताः
दिवसार्द्धेन रात्र्या च सूर्यं प्राप्य तु चन्द्रमाः
द्वौ कालौ संगमं चैव मध्याह्ने नियतं रविः
विमुच्यमानयोर्मध्ये तयोर्मण्डलयोस्तु वै
एतदृतुमुखं ज्ञेयममा वास्यास्य पर्वणः
तस्माद्दिवा ह्यमावास्यां गृह्यते ऽसौ दिवाकरः
कलानामपि चैतासां वृद्धिहान्या जलात्मनः
दर्शयेतामथात्मानं सूर्याचन्द्रमसावुभौ
द्विलवोनमहोरात्रं भास्करं स्पृशते शशी
कुहेति कोकिलेनोक्तो यः स कालः समाप्यते
सिनीवालीप्रमाणस्तु क्षीणशेषो निशाकरः
अनुमत्याश्चराकायाः सिनीवाल्याः कुहूंविना
चन्द्रसूर्यव्यतीपाते संगते पूर्णिमान्तरे
कालः कहूसिनीवाल्योः सामुद्रस्य तु मध्यतः
एवं स शुक्लपक्षे वै रजन्यां पर्वसंधिषु
यस्मादा दाप्यायते सोमः पञ्चदश्यां तु पूर्णिमा
तस्मात्कलाः पञ्चदश सोमेनास्य तु षोडशी
इत्येते पितरो देवाः सोमपाः सोमवर्द्धनाः
अतः पितॄन्प्रवक्ष्यामि मासश्राद्धभुजस्तु ये