महादेव नमस्ते ऽस्तु महेश्वर नमो ऽस्तु ते
नमस्कारं प्रकुर्वाणाः शङ्कराय महात्मने
कामांश्च लभते सर्वान् पापेभ्यश्च प्रमुच्यते
एतद्वः सर्वमाख्यातं मया माहेश्वरं बलम्
महादेवस्य माहात्म्यं श्रोतुं कौतूहलं च नः
चकार वेषं विकृतं येन बुद्धा महर्षयः
आराधयन्प्रसादार्थं नैषां तुष्टः पुनर्भवः
तत्सर्वं कथयस्वेह त्वं नो बुद्धिमतां वरः
निर्म्मितं देवदेवेन भक्तानामनुकंपया
देवदारुवनं रम्यं नानाद्रुमलताकुलम्
शैवाल भोजनाः केचित्केचिदन्तर्जलेशयाः
दन्तोलूखलिनश्चान्ये त्वश्मकुट्टास्तथा परे
कालं नयन्ति तपसा तीव्रेण च महाधियः
भस्मपाण्डुरदिग्धाङ्गो नग्नो विकृतलक्षणः
उल्मुकव्यग्रहस्तश्च रक्तपिङ्गललोचनः
मुखमङ्गारवर्णेन शुक्लेन च विभूषितम्
क्वचिन्नृत्यति शृङ्गारी क्वचिद्रौति मुहुर्मुहुः
आश्रमे ऽभ्यागतो ऽभीक्ष्णं या चते च पुनः पुनः
वृषनादं प्रगर्जन्वै खरनादं ननाद च
ततस्ते मुनयः क्रुद्धाः क्रोधेन कलुषीकृताः
करवद्गायसे यस्मात्खरस्तस्माद्भविष्यसि
यथा वैच्छंस्तथा सर्वे क्रुद्धास्ते मुनयः समम्
तपांसि तेषां सर्वेषां प्रत्याहन्यन्त शङ्करे
न द्योतन्ते प्रकाशेन तद्वत्तेजांसि शङ्करे
समृद्धः श्रेयसां यौनिर्यज्ञो वै नाशमाप्तवान्
प्रादुर्भावान्दश प्राप्तो दुःखितश्च सदा कृतः
ऋषिणा गौतमेनोर्व्यां क्रुद्धेन विनिपातितम्
ऋषीणां चैव शापेन नहुषः सर्पतां गतः
धर्मश्चात्र प्रशप्तो वै माण्डव्येन महात्मना
वर्जयित्वा विरूपाक्षं देवदेवं महेश्वरम्