अथाजग्मुः प्रभुं द्रष्टुं सर्वे देवाः सनातनम्
सिद्धा ब्रह्मर्षयो यक्षा गन्धर्वाप्सरसां गणाः
अभिगम्य महात्मानं स्तुवन्ति पुरुषं हरिम्
त्वत्प्रसादाच्च कल्याणं प्राप्तं त्रैलोक्यमव्ययम्
एवमुक्तः सुरैर्विष्णः सिद्धैश्च परमर्षिभिः
श्रूयतामभिधास्यामि कारणं सुरसत्तमाः
येनाहं ब्रह्मणा सार्द्धं सृष्टा लोकाश्च मायया
पुरा तमसि चाव्यक्ते त्रैलोक्ये ग्रसिते मया
सहस्रशीर्षा भूत्वा च सहस्राक्षः सहस्रपात्
एतस्मिन्नन्तरे दूरात्पश्यामि ह्यमितप्रभम्
चतुर्वक्त्रं महायोगं पुरुषं काञ्चनप्रभम्
निमेषान्तरमात्रेण प्राप्तो ऽसौ पुरुषोत्तमः
कस्त्वं कुतो वा कि चेह तिष्ठसे वद मे विभो
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणाहमुवाच तम्
एवं संभाषमाणौ तु परस्परजयैषिणौ
ज्वालां ततस्तामालोक्य विस्मितौ च तदानघाः
वर्द्धमानां तदा ज्वालामत्यन्तपरमाद्भुताम्
दिवं भूमिं च निर्भिद्य तिष्ठन्तं जवालमण्डलम्
प्रादेशमात्रमव्यक्तं लिङ्गं परमदीप्तिमत्
अनिर्देश्यमचिन्त्यं च लक्ष्यालक्ष्यं पुनः पुनः
महता तेजसायुक्तं वर्दभमानंभृशन्तथा
घोररूपिणमत्यर्थं भिन्दं तमिव रोदसी
अन्तमस्य विजानीवो लिङ्गस्य तु महात्मनः
तदा तु समयं कृत्वा गत उर्द्ध्वमधश्च हि
न पश्यामि च तस्यान्तं भीतश्चाहं ततो ऽभवम्
समागतो मया सार्द्ध तत्रैव च महाभसि
मायया मोहितौ तेन नष्टसंज्ञै व्यवस्थितौ
प्रभवं निधनं चैव लौकानां प्रभुमव्ययम्
अव्यक्तायाथ महते नमस्कारं प्रकुर्वहे
नमो ऽस्तु ते शाश्वतसिद्धयोगिने नमोस्तु ते सर्वजगत्प्रतिष्ठित