तत्फलं लभते मर्त्यः श्रुत्वा दिव्या मिमां कथाम्
यस्तु धारयते नित्यं रुद्रलोकं स गच्छति
यः पठेन्मानवो नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना
पठेच्च देवि भक्त्या च पाठयेच्च नरः सदा
कुर्युर्विघ्नं गृहे तस्य यत्रायं तिष्ठति स्तवः
निवेदितं पुण्यफलादियुक्तं स्वयं च कीतं चतुराननेन
वृषस्य पृष्ठेन सहोमया प्रभुजगाम कैलासगुहां गुहप्रियः
अधीत्य सर्वं त्वखिलं सलक्षणं प्रयाति चादित्यपदं द्विजोत्तमः
श्रोतुमिच्छामहे सम्यगैश्वर्यगुणविस्तरम्
बलिं बद्ध्वा महावीर्यं त्रैलोक्याधिपतिं पुरा
अथाजग्मुः प्रभुं द्रष्टुं सर्वे देवाः सनातनम्
सिद्धा ब्रह्मर्षयो यक्षा गन्धर्वाप्सरसां गणाः
अभिगम्य महात्मानं स्तुवन्ति पुरुषं हरिम्
त्वत्प्रसादाच्च कल्याणं प्राप्तं त्रैलोक्यमव्ययम्
एवमुक्तः सुरैर्विष्णः सिद्धैश्च परमर्षिभिः
श्रूयतामभिधास्यामि कारणं सुरसत्तमाः
येनाहं ब्रह्मणा सार्द्धं सृष्टा लोकाश्च मायया
पुरा तमसि चाव्यक्ते त्रैलोक्ये ग्रसिते मया
सहस्रशीर्षा भूत्वा च सहस्राक्षः सहस्रपात्
एतस्मिन्नन्तरे दूरात्पश्यामि ह्यमितप्रभम्
चतुर्वक्त्रं महायोगं पुरुषं काञ्चनप्रभम्
निमेषान्तरमात्रेण प्राप्तो ऽसौ पुरुषोत्तमः
कस्त्वं कुतो वा कि चेह तिष्ठसे वद मे विभो
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मणाहमुवाच तम्
एवं संभाषमाणौ तु परस्परजयैषिणौ
ज्वालां ततस्तामालोक्य विस्मितौ च तदानघाः
वर्द्धमानां तदा ज्वालामत्यन्तपरमाद्भुताम्
दिवं भूमिं च निर्भिद्य तिष्ठन्तं जवालमण्डलम्
प्रादेशमात्रमव्यक्तं लिङ्गं परमदीप्तिमत्
अनिर्देश्यमचिन्त्यं च लक्ष्यालक्ष्यं पुनः पुनः