अग्राय चैव चोग्राय विप्रायानेकचक्षुषे
नित्याय चैवानित्याय नित्यानित्याय वै नमः
चिन्त्याय चैवाचिन्त्याय चिन्त्याचिन्त्याय वै नमः
उमाप्रियाय शर्वाय नन्दिवक्त्राङ्किताय च
बहुरूपाय मुण्डाय दण्डिने च वरूथिने
धन्विने रथिने चैव यमिने ब्रह्मचारिणे
एवं स्तुत्वा ततो ब्रह्मा प्रणिपत्य वरानने
सूक्ष्मो ऽसि योगातिशयादचिन्त्यो न हि प्रभो व्यक्तिमुफैषि रुद्रः
स्तुतो ऽहं विविधैः स्तोत्रैर्वेदवेदाङ्गसंभवैः
भूतभव्यभवन्नाथ लोकनाथ जगत्पते
श्रुत्वा वाक्यं ततो ब्रह्मा प्रत्युवाचांबुजेक्षणः
सुरासुरैर्मथ्यमाने पयोधौ पङ्कजेक्षण
प्रादुर्भूतं विषं घोरं संवर्त्ताग्निसमप्रभम्
तत्पिबस्व महादेव लोकानां हितकाम्यया
त्वदृते ऽन्यो महादेव वेगं सोढुं न विद्यते
बाढ मित्येव तद्वाक्यं प्रतिगृह्य वरानने
पिबतो मे महाघोरं विषं सुरभयप्रदम्
तं दृष्ट्वोत्पलपत्राभं कण्ठसक्तमिवोरगम्
अथोवाच महातेजा ब्रह्मा लोकपितामहः
ततस्तस्य वचःश्रुत्वा मया गिरिवरात्मजे
यक्षगन्धर्वभूतानां पिशाचोरगरक्षसाम्
निवेश्यमानं सुरदैत्यसंघो दृष्ट्वा परं विस्मयमाजगाम
ऊचुः प्राञ्जलयो भूत्वा मत्तमातङ्गगामिनि
अहोबलं वीर्यपराक्रमस्ते त्वहो वपुर्योगबलं तवेश
त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वं त्वमेव मृत्युर्वरदस्त्वमेव
त्वमेव वह्निः पवनस्त्वमेव त्वमेव भूमिः सलिलं त्वमेव
गता विमानैरनिलोपवेगैर्महानगं मेरुमुपेत्य सर्वे
इत्येतत्परमं गुह्यं पुण्यात्पुण्यतमं महत्
स्वयंभुवा स्वयं प्रोक्ता कथा पापप्रणाशिनी
तस्याहं संप्रवक्ष्यामि फलं सुविपुलं महत्