तस्मान्मध्यन्दिनात्कालादपराह्ण इति स्मृतः
अपराह्णे व्यतीते तु कालः सायाह्न उच्यते
दशपञ्चमुहूर्त्त वै ह्यहर्वैषुवतं स्मृतम्
अहस्तु ग्रसते रात्रिं रात्रिश्च ग्रसते त्वहः
अहोरात्रे कलाश्चैव समं सोमः समश्नुते
द्वौच पक्षौभवेन्मासो द्वौमासावर्कजावृतुः
निमेषा विद्युतश्चैव काष्टास्ता दश पञ्च च
सप्तैका द्व्यधिका त्रिशन्मात्रा षटत्रिंशदुत्तरा
चत्वारि शत्सहस्राणि शतान्यष्टौ च विद्युतः
चत्वार्येव शतान्याहुर्विद्युते द्वे च संयुते
संवत्सरादयः पञ्च चतुर्मानविकल्पिताः
संवत्सरस्तु प्रथमो द्वितीयः परिवत्सरः
पञ्चमोवत्सरस्तेषां कालस्तु युगसंहितः
शतान्यष्टादश त्रिंशदुदयाद्भास्करस्य च
पञ्च च त्रिशतं चापि षष्टिवर्षं च भास्करम्
एकषष्टि त्वहोरात्रमृतुरेको विभाव्यते
मानं तच्चित्रभानोस्तु विज्ञेयमयनस्य ह
मानान्येतानि चत्वारि यैःपुराणे हि निश्चयः
त्रीणितस्य तु शृङ्गाणि स्पृशन्तीव नभस्तलम्
एकश्च मार्गविष्कंभविस्तारश्चास्य कीर्तितः
दक्षिणं राजतं चैव शृङ्गं तु स्फटिकप्रभम्
एवं कूटैस्त्रिभिः शैलः शृङ्गवानिति विश्रुतः
शरद्वसंतयोर्मध्ये मध्यमां गतिमास्थितः
अनुलिप्ता इवाभान्ति पद्मरक्तैर्गभस्तिभिः
मुहूर्त्ता दश पञ्चैव अहो रात्रिश्च तावती
विशाखानां तदा ज्ञेयश्चतुर्थांश निशाकरः
तदा चन्द्रं विजानीयात्कृत्तिकाशिरसि स्थितम्
विषुवं तं विजानीयादेवमाहुर्महर्षयः
समा रात्रिरहश्चैव यदा तद्विषुवं भवेत्
ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण मुखमेतत्तु दैवतम्