यं गर्भं सुषुवे गङ्गा पावकाद्दीप्ततेजसम्
हिरण्मयं ततश्चके यज्ञवाटं महात्मनाम्
स प्रविश्य ततः सत्रे तेषाममिततेजसाम्
तं दृष्ट्वा महादाश्वर्यं यज्ञवाटं हिरण्मयम्
नैमिषेयास्ततस्तस्य चुक्रुधुर्नृपतिं भृशम्
तपोनिष्ठाश्च राजानं मुनयो देवचोदिताः
और्वशेयैस्ततस्तस्य युद्धं चक्रे नृपो भुवि
स तेष्ववभृथेष्वेव धर्म्मशीलो महीपतिः
शान्तयित्वा तु राजानं तदा ब्रह्मविदस्तथा
बभूव सत्रे तेषां तु ब्रह्मचर्यं महात्मनाम्
वैखानसैः प्रियसखैर्वाल खिल्यैर्मरीचिभिः
वितृदेवाप्सरःसिद्धैर्गन्धर्वोरगचारणैः
स्तोत्रशस्त्रैर्गृहैर्देवान्पितॄन्पित्र्यैश्च कर्मभिः
आराधने स सस्मार ततः कर्मान्तरेषु च
व्याजह्रुर्मुनयो वाचं चित्राक्षरपदां शुभाम्
वितण्डावचनैश्चैव निजघ्नुः प्रतिवादिनः
न तत्र हारितं किञ्चिद्विविशुर्ब्रह्मराक्षसाः
प्रायश्चित्तं दरिद्रं च न तत्र समजायत
एवं च ववृधे सत्रं द्वादशाब्दं मनीषिणाम्
वृद्धाद्या ऋत्विजो वीरा ज्योतिष्टोमान् पृथक्पृथक्
समाप्तयज्ञो यत्रास्ते वासुदेवं महाधिपम्
प्रचोदितः स्ववंशार्थं स च तानब्रवीत्प्रभुः
अणिमादिभिरष्टाभिः सूक्ष्मैरङ्गैः समन्वितः
सप्तस्कन्धा भृताः शाखाः सर्वतोयाजराजरान्
व्यूहत्रयाणां सूतानां कुर्वन् सत्रं महाबलः
प्राणाद्या वृत्तयः पञ्च धारणानां स्ववृत्तिभिः
आकाशयोनिर्द्विगुणः शाब्दस्पर्शसमन्वितः
भारत्यार्ः श्लक्ष्णया सर्वान्मुनीन्प्रह्लादयन्निव
पुराम नियता विप्राः कथामकथयद्विभुः
ऋषीणां च परं चैतल्लोकतत्त्वमनुत्तमम्