एकयोजनमारभ्य योजनद्वादशावधि
अतिदूरस्थितः शिष्यो यदेच्छा स्यात्तदा व्रजेत्
फलपुष्पांबरादीनि यथाशक्ति समर्पयेत्
सच्छिष्यानुग्रहार्थाय गूढं पर्यटति क्षितौ
शिवः कृपानिधिर्लोके संसारीव हि चेष्टते
अचतुर्वदनो ब्रह्मा श्रीगुरुः परिकीर्तितः
भाग्यहीना न पश्यन्ति सूर्यमन्धा इवोदितम्
अधमा शास्त्रचिन्ता स्याल्लोकचिन्ताधमाधमा
नास्ति भक्त्यधिका पूजा न हि मोक्षाधिकं फलम्
तत्र तत्रोच्यते शब्दैः श्रीकामाक्षी परात्परा
लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ
आधाराधेयनामानौ भोगमोक्षौ तथैव च
सुखदुःखादि यद्द्वन्द्वं दृश्यते श्रूयते ऽपि वा
उत्तीर्ममपरं ज्योतिः कामाक्षीनामकं विदुः
इत्थं हि शक्तिमार्गे ऽस्मिन्यः पुमानिह वर्तते
अमन्त्रं वा समत्रं वा कामाक्षीमर्चयन्ति ये
किं पुनः क्षत्त्रिया विप्रा मन्त्रपूर्वं यजन्ति ये
सितामध्वाज्यकदलीफलपायसरूपकम्
योनार्चयति शक्तो ऽपि स देवीशापमाप्नुयात्
गृहस्थस्तु महादेवीं मङ्गलाचारसंयुतः
गुरुस्त्रिवारमाचारं कथयेत्कलशोद्भव
लक्ष्मीनारायणौ वाणीधातारौ गिरिजाशिवौ
इति सर्वं मया प्रोक्तं समासेन घटोद्भव
एतावदवधानेन सर्वज्ञो मतिमान्भवेत्
अभ्युक्ष्य विधिवन्मन्त्रैर्गुरूक्तक्रमयोगतः
प्राङ्मुखो दृढमाबध्य पद्मासनमनन्यधीः
द्विरुक्तबालबीजानि मध्याद्यङ्गुलिषु क्रमात्
अग्निप्राकारपर्यन्तं कुर्यात्स्वास्त्रेण मन्त्रवित्
व्याप कन्यासमारोप्य व्यापयन्वाग्भवादिभिः
नाभौ हृदि भ्रुवोर्मध्ये बालाबीजान्यथ न्यसेत्