तदधीनश्च रेन्नित्यं तद्वाक्यं नैव लघयेत्
दुर्लभं तं विजानीयाद्गुरुं संसारतारकम्
अन्धकारनिरोधित्वाद्गुरुरित्यभिधीयते
गुरुक्तं परुषं वाक्यमाशिषं परिचिन्तयेत्
आददीत ततो ज्ञानं पूर्वं तमभिवादयेत्
गुरुभक्तिस्सदाचारस्तद्द्रोहस्तत्र पातकम्
यत्पापं समवाप्नोति गुर्वग्रे ऽनृतभाषणत्
ब्रह्मादिस्तंब पर्यतं यस्य मे गुरुसंततिः
इति सर्वानुकूलो यः स शिष्यः परिकीर्तितः
गुरुशासनवर्तित्वाच्छिष्य इत्यभिधीयते
जपध्यानादियुक्तस्य क्षिप्रं मन्त्रः प्रसिध्यति
तथा समाधिसा मर्थ्याद्ब्रह्मीभूतो भवेन्नरः
तथैव मीलयेन्नेत्रे एतद्ध्यानस्य लक्षणम्
किङ्करत्वं च गच्छन्ति मन्त्रा मन्त्राधिपैः सह
योगस्तपः स तन्मन्त्रस्तद्धनं यन्निरीक्षणम्
यत्रयत्र मनो याति तत्रतत्र समाधयः
न तस्य किञ्चिदाप्तव्यं ज्ञातव्यं वावशिष्यते
जपकोटिसमं ध्यानं ध्यानकोटिसमो लयः
त्यजेदज्ञाननिर्माल्यं सोहंभावेन योजयेत्
पाशबद्धः स्मृतो जीवः पाशमुक्तो महेश्वरः
यथा गतिर्न दृश्येत महावृत्तं महात्मनाम्
उभयोः काम्यकर्मा स्यादिति शास्त्रस्य निश्चयः
कोटिकोटिमहायज्ञात्परा श्रीपादुका स्मृतिः
तावद्वर्णाश्रमाचारः कर्तव्यः कर्ममुक्तये
निषिद्धमपि तत्कुर्याद्गुर्वाज्ञां नैव लङ्घयेत्
दण्डप्रमाणं कृत्वैकं त्रिः प्रदक्षिणामाचरेत्
प्रणमेद्देवबुद्ध्या तु प्रतिमां लोहमृन्मयीम्
विकास्य गुह्यशास्त्राणि भवन्ति ब्रह्मराक्षसाः
न निन्देदन्यसमयान्वेदशास्त्रागमादिकान्
क्रोश मात्रस्थितो भक्त्या गुरुं प्रतिदिनं नमेत्