सद्यः सञ्जायते ज्ञानं सा दीक्षा शाम्भवी मता
तत्प्रसादेन शिष्यो ऽपि तद्रूपः सम्प्रकाशते
तूष्णीं संकल्पयेच्छिष्यं सा दीक्षा मानसी मता
आदौ कुर्यात्क्रियादीक्षां तत्प्रकारः प्रवक्ष्यते
जिह्वास्यमलशुद्धिं च कृत्वा स्नात्वा यथाविधि
एकान्ते निवसञ्छ्रीमान्मौनी च नियताशनः
देवीसूक्तेन संयुक्तं विद्यान्यासं समातृकम्
आवाहना सने पाद्यमर्ध्यमाचमनं तथा
धूपदीपौ च नैवेद्यं ताम्बूलं च प्रदक्षिणा
अथ पुष्पाञ्जलिं दद्यात्सहस्राक्षरविद्यया
नोचेत्तत्पूजनं व्यर्थमित्याहुर्वेदवादिनः
तावद्भिस्तण्डुलैः शुद्धैः शस्तार्णैस्तत्र नूतनम्
न्यग्रोधाश्वत्थमाकन्दजंबूदुम्बरशाखिनाम्
कुम्भाग्रे निक्षिपेत्पक्वं नारिकेलफलं शुभम्
श्रीचिन्तामणिमन्त्रं तु हृदि मातृकमाजपेत्
अष्टोत्तरशते जाते पुनर्दीपं प्रदर्शयेत्
कारयित्वा प्रणामानां साष्टाङ्गानां त्रयं गुरुः
श्रीनाथकरुणाराशे परञ्ज्योतिर्मयेश्वरि
परं धाम परं ब्रह्म मम त्वं परदेवता
इत्युक्त्वा गुरुपादाव्जे शिष्यो मूर्ध्नि विधारयेत्
गुरुणा कमलासनमुरशासनपुरशासनसेवया लब्धे
वामपार्श्वे गुरोस्तिष्ठेदमानी विनयान्वितः
विमुच्य नेत्रबन्धं तु दर्शयेदर्चनक्रमम्
महात्रिपुरसुन्दर्या नैवेद्यमिति चादिशेत्
ततो बहिर्विनिर्गत्य स्थाप्य दार्वासने शुचिम्
शिष्यं श्रीकुम्भसलिलैरभिषिञ्चेत्समन्त्रकम्
अष्टोत्तरशतं मन्त्रं जप्त्वा निद्रामथाविशेत्
दुःस्वप्ने तु जपं कुर्यादष्टोत्तरसहस्रकम्
यदा न दृष्टः स्वप्नो ऽपि तदा सिद्धिश्चिराद्भवेत्
सद्य एव स शिष्यः स्यात्पङ्क्तिपावनपावनः