पातकान्याशु नश्यन्ति किं पुनस्तूपपातकम्
कुदेहश्च कुभावश्च नास्तिकत्वं लयं व्रजेत्
विविधैर्भक्ष्यभोज्यैश्च पदार्थैः षड्रसान्वितैः
उपदिश्येति सम्राज्ञी दिव्यमूर्तिस्तिरोदधे
देवीमुद्बोध्य कौसल्यां शुभलक्षणलक्षिताम्
तत्समा कर्ण्य सा देवी सन्तोषमभजत्तदा
अनीकसचिवोपेतः काञ्चीपुरमुपागमत्
पञ्चतीर्थे ततः स्नात्वा देव्या कौसल्यया नृपः
प्रीणयित्वा सपत्नीकस्तथा तद्भक्तिपूजकान्
प्रदक्षिणत्रयं कृत्वा विनयेन समन्वितः
श्रीकामकोष्ठनिलयं महात्रिपुरसुन्दरीम्
प्रणिपत्य तु साष्टाङ्गं भार्यया सह भक्तिमान्
दुर्वासा सशिष्येण पूजार्थं पूर्वकल्पिते
तत्र स्वगुरुणोक्तं च कृत्वा स्वात्मार्घपूजनम्
तदेवात्रापि संदध्यौ सन्निधौ राजसत्तमः
दिव्यान्यायतनान्यस्यै दत्त्वा स्तोत्रं चकार ह
पीतांबरस्फुरितपेशलहेमकाञ्चि केयूरकङ्कणपरिष्कृतबाहुवल्लि
वक्षोजमण्डलविलासिवलक्षहारि पाशाङ्कुशाङ्गदलसद्भुजशोभिताङ्गि
वामे करे सरसिजं सुबिसं दधाने कारुण्यनिर्झरदपाङ्गयुते महेशि
मन्दस्मितस्फुरणशालिनि मञ्जुनासे नेत्रश्रिया विजितनीलसरोजपत्रे
रत्नानुबद्धतपनीयमहाकिरीटे सर्वाङ्गसुन्दरि समस्तसुरेन्द्रवन्द्ये
इन्द्रादिदेवपरिसेवितपादपद्मे सिंहासनेश्वरी परे मयि संनिदध्याः
तस्यास्तु दक्षिणे भागे महागौरीं ददर्श ह
दत्त्वा चास्यै महार्हाणि वासांसि विविधानि च
ततः प्रदक्षिणीकृत्य निर्गत्य सह भार्यया
तामेव चिन्तयंस्तत्र सप्तरात्रमुवास सः
अम्बाभीष्टं प्रदेहीति प्रार्थयामास चेतसा
भविष्यन्ति मदंशास्ते चत्वारस्तनया नृप
श्रियं प्रणम्य साष्टाङ्गमननन्यशरणः पराम्
अयोध्यां नगरीं प्रापदिन्दुमत्यास्तु नन्दनः