भगवान्व्यो मवाण्या तु निमज्जाप्स्विति गर्जितम्
निममज्ज सरस्यां तु गङ्गायां पुनरुत्थितः
स मुहुर्तं स्थितस्तूष्णीं नखलीनकपालकः
भिक्षार्थं नगरीमेनां प्रविवेश वशी शिवः
सो ऽपश्यदग्रतः काञ्चित्काञ्चीं श्रीदेवताकृतिम्
क्षणाद्ब्रह्मकपालं तत्प्रच्युतं तन्नखाग्रतः
प्रसन्नवदनांभोजो बहु मेने मुहुः परम्
देवता सैव कामाक्षीत्यासीत्संभावना पुरः
स्वस्थः स्वस्थानमगमच्छ्लाघमानः परां श्रियम्
प्रभावं श्रीमहादेव्याः कामदं शृण्वतां सदा
सन्तानरहितो ऽतिष्ठद्बहुकालं शुचाकुलः
उवाचाचारसंशुद्धः सर्वशास्त्रार्थवेदिनम्
किं कुर्वे यदि संतानसंपत्स्यात्तन्निवेदय
एता पुण्यतमाः प्रोक्ताः पुरीणामुत्तमोत्तमाः
अर्चयन्ति ह्ययोध्यायां मनुष्या अधिदेवताम्
एनामेवर्चयन्त्यन्ये सर्वे श्रीदेवतां नृप
नारिकेलफलालीभिः पनसैः कदलीफलैः
अभीष्टमचिरेणैव संप्रदास्यति सैव नः
स्वाङ्गजप्राप्तये भूयो विससर्ज विशांपतिः
अर्चयामास राजेन्द्रो भक्त्या परमया युतः
अयोध्यादेवताधामामशिषत्तत्र सङ्गतः
किञ्चिन्निद्रालसस्यास्य पुरतस्त्रिपुरांबिका
स्थित्वा वाचमुवाचेमां मन्दमिन्दुमतीसुतम्
विश्वासघातकर्माणि संति पूर्वकृतानि ते
स्नात्वा कम्पासरस्यां च तत्र मां पश्य पावनीम्
कामकोष्ठं विपाप्मापि सप्तद्वारबिलान्वितम्
प्राङ्मुखी तत्र वर्ते ऽहं महासिंहासनेश्वरी
चक्रेश्वरी महाराज्ञी ह्यदृश्या स्थूलचक्षुषाम्
सौन्दर्यसारसीमा सा सर्वाभरणभूषिता
महालक्ष्मीस्वरूपेण किं वा कृत्यात्मना स्थिता