दक्षिणे वै शृङ्गवतः श्वेतस्याप्युत्तरेण च
महाबलाः सुतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः
एकादशसहस्राणि वर्षाणां ते महौजसः
यस्मिन्वर्षे महावृक्षो लकुचः षड्रसाश्रयः
त्रीणि शृङ्गवतः शृङ्गाण्युच्छ्रितानि महान्ति च
सर्वरत्नमयं चैकं भवनैरुपशोभितम्
कुरवस्तत्र तद्वर्षं पुण्यं सिद्धनिषेवितम्
वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च
गन्धवर्णरसो पेतं प्रक्षरन्ति मधूत्तमम्
ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं ह्यमृतोपमम्
सर्वर्तुसुखसंपन्ना न्निष्पङ्का नीरजा शुभा
शुक्लाभिजनसंपन्नाः सर्वे च स्थिरयौवनाः
तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्ति ह्यमृतो पमम्
समं शीलं च रूपं च प्रियता चैव तत्समा
अनामया ह्यशोकाश्च नित्यं सुखनिषेविणः
जीवन्ति ते महावीर्या न चान्यस्त्रीनिषेविणः
दृष्टः परमतत्त्वज्ञैर्भूयः किं वर्णयामि वः
चतुर्दशैते मनवः प्रजासर्गे ऽभवन्पुनः
एतच्छ्रुतवचस्तेषामब्रवीद्रोमहर्षणः
इदं तु मध्यमं चित्रं शुभाशुभफलोदयम्
वर्षं तद्भारतं नाम यत्रेयं भारती प्रजा
निरुक्तवचनाच्चैवं वर्षं तद्भारतं स्मृतम्
न खल्वन्यत्र मर्त्यानां भूमौ कर्म विधीयते
समुद्रातरिता ज्ञेयास्ते त्वगम्याः परस्परम्
नागद्वीपस्तथा सौम्यो गान्धर्वस्त्वथ वारुणः
योजनानां सहस्रे तु द्वीपो ऽयं दक्षिणोत्तरात्
तिर्यगुत्तरविस्तीर्मः सहस्राणि नवैव तु
पूर्वे किराता ह्यस्यान्ते पश्चिमे यवनाः स्मृताः
इज्यायुधवणिज्याभिर्वर्त्तयन्तो व्यवस्थिताः
धर्मार्थकामसंयुक्तो वर्णानां तु स्वकर्मसु