द्वयोः पञ्चमुखत्वेन भेदं न विविदुस्तदा
तेषां संवदतां मध्ये क्षिप्रमन्तर्हितः शिवः
उभयोरपि संवादस्त्वहं ब्रह्मेत्यजायत
त्वं च रुद्रश्च मे पुत्रौ सृष्टिकर्तुरुभौ युवाम्
प्रादुरासीन्महाज्योतिस्तंभरूपो महेश्वरः
ब्रह्मणः शिरसामूर्ध्वं ज्योतिश्चक्रमभूत्पुरः
ऊर्ध्वमैक्षथ भूयस्तमवमत्य वचो ऽब्रवीत्
विष्णुमेवं तदालोक्य क्रोधेनैव विकारतः
हाहेति तत्र सर्वे ऽपि क्रन्दन्तश्च पलायिताः
भूयोभूयो धुनोति स्म तथापि न मुमोच तम्
पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि गङ्गाद्याश्च महानदीः
चिरेण प्राप्तवान्काञ्चीं ब्रह्मणा पूर्वमोषिताम्
पञ्चतीर्थे प्रतिदिनं स्नात्वा भूलक्षणाङ्किते
काञ्चीक्षेत्रनिवासेन क्रमेण प्रयताशयः
उत्तरे सेवितुं लक्ष्म्या वासुदेवेन दक्षिणे
आदिलक्ष्मीपदध्यानमाततान यतात्मवान्
तथान्तर्वायुरोधेन न चचाला चलेश्वरः
न ब्रह्मा नैव विष्णुर्वा न सिद्धः कपिलो ऽपि वा
तया समाधिनिष्ठायां न समर्थाः कथञ्चन
अर्धरात्रे पुरः स्थित्वा वाचं प्रोवाच वाङ्मयी
मद्रूपस्त्वं कथं देहः सेयं लोकविडम्बना
इत्युक्त्वान्तर्दधे तत्र महासिंहासनेश्वरी
विनीय तं निशाशेषं श्रीध्यानैकपरायणः
पुनः पुनर्धूनुते स्म करलग्नं कपालकम्
स्वप्नः किमेष माया वा मानसभ्रान्तिरेव वा
स्वयमेव निगृह्याथ शोकं धीराग्रणीः शिवः
निगृहीतेन्द्रियग्रामः समाधिस्थो ऽभवत्पुनः
अलं समाधिना शम्भो निमज्जात्र सरोवरे
इयं च माया स्वप्नो वा किं कर्त्तव्यं मयाथ वा
इत्युक्तं श्रीपरादेव्या यामातीतमिदं दिनम्