चिरेण तपसा क्लिष्टामनन्यहृदयां शिवाम्
वत्से तपोभिरत्युग्रैरलं प्रीतास्मि सुव्रते
बालार्कायुतसंकाशां सर्वाभरणभूषिताम्
पाशाङ्कुशेक्षुकोदण्डपञ्चबाणलसत्कराम्
विधातृहरिरुद्रेशसदाशिवपदप्रदाम्
प्रपञ्चद्वयनिर्माणकारिणीं तां परांबिकाम्
पुलकाचितसर्वाङ्गी हर्षेणोत्फुल्ललोचना
प्रणिपत्य च साष्टाङ्गं कृत्वा चैव प्रदक्षिणाम्
तामाह कृपया वीक्ष्य महात्रिपुरसुंदरी
वत्से लभस्व भर्तारं रुद्रं स्वमनसेप्सितम्
अहं त्वमिति को भेदस्त्वमेवाहं न संशयः
आमनन्ति हि योगीन्द्रास्त्वामेव ब्रह्मरूपिणीम्
भक्त्या प्रणम्य पश्यन्ती परां प्रीतिमुपाययौ
प्रविष्टा हृदयं तस्याः प्रहृष्टाया महामुने
स्वप्नः किमेष दृष्टो वा मया किमथ वा भ्रमः
प्रसन्नवदना सा तु प्रणते वदति स्म सा
मया दृष्टां तु कामाक्षीं युवां चेत्किमपश्यतम्
पुष्पाणि पूजनार्हाणि निधायाग्रे समूचतुः
इत्युक्त्वा पार्श्वयोस्तस्या निषण्णे विनयानते
गौरीसंप्राप्तये दध्यौ कामाक्षीं नियतेन्द्रियः
अचष्ट कृपया तुष्टा ध्यायन्तं निश्चलं शिवम्
अङ्गीकुरुष्व कन्दर्पं भूयो मच्छासने स्थितम्
गौरीमनुगृहाण त्वं कंपानीरनिवासिनीम्
इत्युक्त्वान्तर्दधे तस्य हृदये परमा रमा
तस्या अनुग्रहं लब्ध्वा सर्वदेवनिषेवितः
यद्विलासात्समुत्पन्नं लयं याति च यत्र वै
भूषयन्तीं शिवां कम्पामनुकंपार्द्रमानसाम्
आदाय वृषमारुह्य कैलासशिखरं ययौ
आदिलक्ष्म्याः प्रभावं तु कथयामि तवानघ
दिक्पालाश्च सुराः सर्वे सनकाद्याश्च योगिनः