शिवेन शक्त्या कामेन क्षित्या चैव तु मायया
शक्रेण भुवनेशेन चन्द्रेण च मनोभुवा
कामादिमन्त्रराजस्तु स्मरयोनिः श्रियो मुखे
ये यजन्ति महाभागास्तेषां सर्वत्र सिद्धये
सम्यक्संसाधयेद्विद्वान्वक्ष्यमाणप्रकारतः
प्रातरुत्थाय शिरसिस्मृत्वा कमलमुज्ज्वलम्
तत्र श्रीमद्गुरुं ध्वात्वा प्रसन्नं करुणामयम्
अथागत्य च तैलेन सामोदेन विलेपितः
तस्मादुष्णोदके स्नायात्तदभावे यथोदकम्
आचम्य प्रयतो विद्वान्हृदि ध्यायन्परांबिकाम्
अन्तर्हितश्च शुद्धात्मा सन्ध्यावन्दनमाचरेत्
सपुष्पचन्दनं चार्ध्यं मार्तण्डाय समुत्क्षिपेत्
तर्प्पयित्वा यथाशक्ति मूलेन ललितेश्वरीम्
दिवाकरमुपास्थाय देवीं च रविबिम्बगाम्
चारुकर्पूरकस्तूरीचन्दनादिविलेपितः
आमोदिकुसुमस्रग्भिरवतंसितकुन्तलः
पूजाखण्डे वक्ष्यमाणान्कृत्वा न्यासाननुक्रमात्
नानावृक्षमहोद्यानमारभ्य ललितावधि
पूजाखण्डोक्तमार्गेम पूजां कृत्वा विलक्षणः
षट्त्रिंशल्लक्षसंख्यां तु जपेद्विद्या प्रसीदति
तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं समुदीरितम्
लक्षमात्रं जपित्वा तु मनुष्यान्वशमानयेत्
लक्षत्रितयजापेन सर्वान्वशयते नृपान्
पञ्चलक्षजपे जाते सर्वाः पातालयोषितः
क्षुभ्यन्ति सप्त लक्षेण स्वर्गलोकमृगीदृशः
नवलक्षेण गीर्वाणा नखिलान्वशमानयेत्
लक्षद्वादशजापेन सिद्धीरष्टौ वशं नयेत्
विष्णोर्विष्णुत्वमेतेन शिवस्य शिवतामुना
अनेन मन्त्रराजेन जाता इत्यवधारय
त्रैलोक्यसुन्दराकारो मन्मथस्यापि मोहकृत्