बृहस्पतिश्च तं शुकं शशाप स महाद्युतिः
तुर्वसुश्चात्र दौहित्रो यवीयान्यो यदोरभूत्
अनुवंश्यामहात्मानस्तेषां पार्थिवसत्तमाः
आतिथ्यस्य तु विब्रर्षेः सप्तधा धर्मसंश्रयात्
हरवंशयशःस्पर्शः शन्तनोर्वीर्यशब्दनम्
अनागतानांसंघानां प्रभूणां चोपवर्णनम्
नैमित्तिकाः प्राकृतिका यथैवात्यन्तिकाः स्मृताः
अनादृष्टिर्भास्करस्य घोरः संवर्त्तकानलः
भुवादीनां च लोकानां सप्तानां चोपवर्णनम्
ब्रह्मणोयोजनाग्रेण परिमाणविनिर्णयः
सर्वेषां चैव सत्त्वानां परिणामविनिर्णयः
गतिरूर्द्धमधश्चोक्ता धर्माधर्मसमाश्रया
असंख्यया च दुःखानि ब्रह्मणश्चाप्यनित्यता
दुर्लभत्वं च मोक्षस्य वैराग्याद्दोषदर्शनात्
नानात्वदर्शनाच्छुद्धस्तवस्तत्र निवर्त्तते
आनन्दं ब्रह्मणः प्राप्य न बिभेति कुतश्चन
कीर्त्यते जगतश्चत्र सर्गप्रलयविक्रियाः
कीर्त्यते ऋषिवर्गस्य सर्गः पापप्रणाशनः
सौदासास्थिग्रहश्चास्य विश्वामित्रकृतेन तु
संजज्ञे पितृकन्यायां व्यासश्चापि महामुनिः
पराशरस्य प्रद्वेपो विश्वामित्र ऋषिं प्रति
देवेन विधिना विप्र विश्वामित्रहितैषिणा
एकं वेदं चतुष्पादं चतुर्द्धा पुनरीश्वरः
तस्य शिष्यप्रशिष्यैश्च शाखा वेदायुताः कृताः
पृष्ट वन्तो विशिष्टास्ते मुनयो धर्मकाङ्क्षिणः
सुनाभं दिव्यरूपाभं सप्ताङ्गं शुभशंसनम्
पृष्ठतो यात नियतास्ततः प्राप्स्यथ पाटितम्
पुण्यः स देशो मन्तव्यः प्रत्युवाच तदा प्रभुः
गङ्गा गर्भ यवाहारा नैमिषेयास्तथैव च
ईशिरे चैव सत्रेण मुनयो नैमिषे तदा