ववष शरजालेन महता ललितेश्वरीम्
महातरणिबाणेन तन्नुनोद महेश्वरी
गायत्र्यस्त्रं तस्य नुत्यै ससर्ज जगदंबिका
चाक्षुष्मतमहास्त्रेण शमयायास तत्प्रसूः
विश्वावसोरथास्त्रेण तस्य दर्पमपाकरोत्
महामृत्युञ्जयास्त्रेण नाशयामास तद्बलम्
धारणास्त्रेण चक्रेशी तद्बलं समनाशयत्
अभयङ्करमैन्द्रास्त्रं मुमुचे जगदंबिका
राजयक्ष्मादयो रोगास्ततो ऽभूवन्सहस्रशः
नामत्रयमहामन्त्रमहास्त्रं सा मुमोच ह
हुङ्कारमात्रतो दग्ध्वारोगांस्ताननयन्मुदम्
विधातुं त्रिषु लोकेषु नियुक्ताः स्वपदं ययुः
कालसंकर्षणीरूपमस्त्रं राज्ञी व्यमुञ्चत
ततः सहस्रशो जाता महाकाया महाबलाः
धूम्रलोचनदैत्यश्च चण्डमुण्डादयो ऽसुराः
शुम्भश्चैव निशुम्भश्च कालकेया महाबलाः
ते सर्वे दानवश्रेष्ठाः कठोरैः शस्त्रमण्डलैः
हाहेति क्रन्दमानाश्चशक्तयो दैत्यमर्दिताः
अथ देवी भृशं क्रुद्धा रुषाट्टहासमातनोत्
समस्तदेवतेजोभिर्निर्मिता विश्वरूपिणी
शङ्खं वरुणदत्तश्च शक्तिं दत्तां हविर्भुजा
वज्रिदत्तं च कुलिशं चषकन्धनदार्पितम्
ब्रह्मदत्तां कुण्डिकां च घण्टामैरावतार्पिताम्
विश्वकर्मप्रदत्तानि भूषणानि च बिभ्रती
आयुधानि समस्तानि दीपयन्ति महोदयैः
सिंहवाहनमारुह्य युद्धं नारायणीव्यधात्
चण्डिकासप्तशत्यां तु यथा कर्म पुराकरोत्
तत्कृत्वा दुष्करं कर्म ललितां प्रणनाम सा
महावाग्वा दिनी नाम ससर्जास्त्रं जगत्प्रसूः
ससर्ज तत्र समरे दुर्मदो भण्डदानवः