विषङ्गस्य वधो युद्धे वर्णितो दण्डनाथया
सोदरस्यापदं दृष्ट्वा भण्डः किमकरोच्छुचा
सहायाः के ऽभवंस्तस्य हतभ्रातृतनूभुवः
ललिताचरितं पुण्यमणिमादिगुमप्रदम्
सिद्धिदं सर्वपापघ्नं कीर्तिदं पञ्चपर्वसु
शोकेन महताविष्टो भण्डः प्रविललाप सः
न लेभे किञ्चिदाश्वासं भ्रातृव्यसनकर्शितः
आश्वास्यामानः शोकेन युक्तः कोपमवाप सः
अङ्गारपाटलाक्षश्च निःश्वसन्कृष्णसर्पवत्
क्षिप्रं मुहुर्मुहुः स्पृष्ट्वा धुन्वानः करवालिकाम्
क्रोधहुङ्कारमातन्वन्गर्जन्नुत्पातमेघवत्
भ्रातरो मम पुत्राश्च सेनानाथाः सहस्रशः
भ्रातृपुत्रमहाशोकवह्निं निर्वापयाम्यहम्
इत्युक्त्वा कठिनं वर्म वज्रपातसहं महत्
उद्दाममौर्विनिःश्वासकठोरं भ्रामयन्धनुः
तालजङ्घादिकैः सार्द्धंपूर्वद्वारे निवेशिते
पञ्चत्रिंशच्चमूनाथैः कुटिलाक्षपुरःसरैः
मिलितेन च भण्डेन चत्वारिंशच्चमूवराः
द्विसहस्राक्षौहिणीनां पञ्चाशीतिः परार्धिका
भण्डासुरे विनिर्याते सर्वसैनिकसंकुले
सहस्रयुग्यसिंहाढ्यमारुरोह रणोद्धतः
घातको नाम वै खड्गश्चन्द्रहाससमाकृतिः
वोढुं तासां भरं भूमिरक्षमेव दिवं ययौ
केषाञ्चित्स्कन्धमारूढाः केचिच्चेलुर्महारथाः
दुःखदुखेन ते चेलुरन्योन्याश्लेषपीडिताः
केचित्पादेन नागानां मर्दिता न्यपतन्भुवि
वज्रनिष्पेषसदृशो मेघनादो व्यधीयत
भण्डदैत्यमुखोत्थेन विदीर्णमभवज्जगत्
उडूनि न्यपतन्व्योम्नो भूमिर्देलायिताभवत्
शक्तीनां कटकं चासीदकाण्डत्रासविह्वलम्