बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम्
रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन्
सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम्
जयविघ्नमहायन्त्रंभेत्तुं वेगाद्विनिर्ययौ
निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत्
क्षणाच्चूर्मीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम्
परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि
उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः
जययन्त्रं हि तत्सृष्टं तथा रात्रौ व्यनाशयत्
ससर्जय बहूनात्मरूपान्दन्तावलाननान्
चञ्चरीककुलैरग्रे गीयमानमहोदयाः
सदा रत्नाकरानेकहेलया पातुमुद्यताः
आमोदश्च प्रमोदश्च मुमुखो दुर्मुखस्तथा
ते सप्तकोटिसंख्यानां हेरंबाणामधीश्वराः
अग्निप्राकारवलयाद्विनिर्गत्य गजाननाः
पुनः प्रचण्डफूत्कारबधिरीकृतविष्टपाः
अच्छिदन्निशितैर्बाणैर्गणनाथः स दानवान्
युद्धमुद्धतहुङ्कारभिन्नकार्मुकनिःस्वनम्
विशुक्रो युधि बिभ्राणः समयुध्यत तेन सः
दैत्यसप्तिखुरक्रीडत्कुद्दालीकूटनिस्वनैः
हेषया च हयश्रेण्या रथचक्रस्वनैरपि
धनुषां गुणनिस्स्वानैश्चक्रचीत्करणैरपि
अट्टहासैर्महेन्द्राणां सिंहनादैश्चभूरिशः
त्रिंशदक्षौहिणी सेना विशुक्रस्य दुरात्मनः
दन्तैर्मर्म विभिन्दन्तो विष्टंयतश्च शुण्डया
नासाश्वासैश्च परुषैर्विक्षिपन्तः पताकिनीम्
पिंषन्तश्च पदाघातैः पीनैर्घ्नन्तस्तथोदरैः
शङ्खस्वनेन महता त्रासयन्तो वरूथिनीम्
धूलीशेषं समस्तं तत्सैन्यं चक्रुर्महोद्यताः
प्रेषयामास देवस्य गजासुर मसौ पुनः