आलस्यसदृशं नास्ति चित्तविश्रान्तिदायकम्
तस्या राज्ञीत्वमपि नः समवायेन कल्पितम्
नष्ट सत्त्वा च सा राज्ञी कान्नः शिक्षां करिष्यति
शक्तयो निद्रया द्वारे घूर्णमाना इवाभवन्
शिथिलं चाभवत्सर्वं शक्तीनां कटकं महत्
जयविघ्नं महायन्त्रमिति कृत्वा स दानवः
द्वितीययुद्धदिवसस्यार्धरात्रे गते सति
आजगाम पुनर्दैत्यो विशुक्रः कटकं द्विषाम्
तथापि ता निरुद्योगाः शक्तयः कटके ऽभवन्
अस्पृष्टे मन्त्रिणीदण्डनाथे चिन्तामवा पतुः
कस्य वाथ विकारेण सैनिका निर्गतोद्यमाः
औदासीन्यं वितन्वन्ति शक्तयो निस्पृहा इमाः
चक्रस्यन्दनमारूढे महाराज्ञीं समूचतुः
न शृण्वन्ति महाराज्ञि तवाज्ञां विश्वपालिताम्
निद्रातन्द्रामुकुलिता दुर्वाक्यानि वितन्वते
युद्धं च कीदृशमिति क्षेपं भूरि वितन्वते
उद्दण्डभेरीनिस्वानैर्विभिन्दन्निव रोदसी
इत्युक्त्वा सह दण्डिन्या मन्त्रिणी प्रणतिं व्यधात्
दत्तदृष्टडिः समहसदतिरक्तरदावलिः
कटक्रोडगलद्दानः कश्चिदेव व्यजृंभत
बीजपूरगदामिक्षुचापं शूलं सुदर्शनम्
रत्नकुंभं च दशभिः स्वकैर्हस्तैः समुद्वहन्
सिद्धिलक्ष्मीसमाश्लिष्टः प्रणनाम महेश्वरीम्
जयविघ्नमहायन्त्रंभेत्तुं वेगाद्विनिर्ययौ
निभृतं कुत्रचिल्लग्नं जयविघ्नं व्यलोकयत्
क्षणाच्चूर्मीकरोति स्म जयविघ्नमहाशिलाम्
परागशेषतां नीत्वा तद्यन्त्रं प्रक्षिपद्दिवि
उद्यताः समरं कर्तुं शक्तयः शस्त्रपाणयः
जययन्त्रं हि तत्सृष्टं तथा रात्रौ व्यनाशयत्
ससर्जय बहूनात्मरूपान्दन्तावलाननान्