अस्माभिः स्वबलैर्युक्तै रणोत्साहो विधीयते
विमर्द्दयितुमीशाः स्मः किमु तां मुग्धभामिनीम्
अधरोत्तरमेवैतत्त्रैलोक्यं करवाम वा
पिन्षाम हरित्पालानाज्ञां देहि महामते
उवाच वचनं क्रुद्धः प्रतिघारुणलोचनः
जयविघ्नं महायन्त्रं कर्त्तव्यं कटके द्विषाम्
मायातिरोहितवपुर्जगाम ललिताबलम्
पर्यस्तकिरणस्तोमपाटलीकृतदिङ्मुखः
अनुवव्राज पातालकुञ्जे रन्तुमिवोत्सुका
चरमाब्धेरिव पयःकणास्तारा विरेजिरे
सार्थं कर्त्तुमिवोद्युक्तं सवर्णस्यासिदुर्धिया
अदृश्यवपुरापेदे ललिताकटकं खलः
शतयोजनविस्तारामालोकयत् दुर्मतिः
दक्षिणं द्वारमासाद्य निदध्यौ क्षणमुद्धतः
आरूढयानाः सनद्धवर्माणो द्वारदेशतः
सर्वदा द्वाररक्षार्थं निर्दिष्टा दण्डनाथया
शालस्य बहिरेवासौ स्थित्वा यन्त्रं समातनोत्
शिलापट्टे सुमहति प्रालिखद्यन्त्रमुत्तमम्
अष्टभिर्दैवतैश्चैव युक्तं यन्त्रं समालिखत्
क्लीबा च निरहङ्कारा चेत्यष्टौ देवताः स्मृताः
नियोज्य लिखितं यन्त्रं मायावी सममन्त्रयत्
तद्यन्त्रं चारिकटके प्राक्षिपत्समरे ऽसुरः
क्षिप्तमुल्लङ्घ्य च रणे पपात कटकान्तरे
विमुक्तशस्त्रसंन्यासमास्थिता दीनमानसाः
जयसिद्धफलं किं वा प्राणिहिंसा च पापदा
वृथा कलकलं कृत्वा न फलं युद्धकर्मणा
का वा सा मन्त्रिणी श्यामा भृत्यत्वं नो ऽथ कीदृशम्
वनिता स्वामिनीकृत्ये किं फलं मोक्ष्यते परम्
युद्धं शाम्यतु चास्माकं देहशस्त्रक्षतिप्रदम्
युद्धे मृत्युर्भवेदेव इति तत्र प्रमैव का