मोहनास्त्रविनिष्ठ्यूतान्बाणान्दैत्या न सेहिरे
प्रकोपं परमं प्राप्ता बलाहकमुखाः खलाः
अन्धाभिधं महास्त्रं सा मुमोच द्विषतां गणे
अन्धास्त्रेण निजं नेत्रं दधिरे च्छादितं यथा
उद्गतेनान्धबाणेन चक्षुस्तेषां व्यधीयत
तद्वीक्षणस्य विरहाच्छस्त्रस्तम्भः क्षयं गतः
चक्रुः समरसन्नाहं दैत्यानां प्रजिघांसया
सदुपायप्रसङ्गेन भृशं तुष्टा रणं व्यधुः
स्थाने कृततिरस्कारा द्विपामेषां दुरात्मनाम्
त्वया बद्धदृशानेन दैत्यचक्रेण भूयते
अस्मादृशामजय्येषु यदेषु व्यसनं कृतम्
निहतांल्ललिता श्रुत्वा सन्तोषं परमाप्स्यति
मन्त्रिण्यपि महाभागायास्यत्येव परां मुदम्
एषां सैन्यं तु निखिलं नाशयाम उदायुधाः
तमोलिप्तेन यानेन बलाहकबलं ययौ
पुनरेव च सावित्रं वरं सस्मरुरञ्जसा
तिरस्कृतं तु नेत्रस्थं तिरस्करणितेजसा
आकृष्य केशेष्वसिना चकर्तान्तर्धिदेवता
सूचीमुखस्याभिमुखं तिरस्करणिका व्रजत्
अन्येषामपि पञ्चानां पञ्चत्वमकरोच्छनैः
हारदाम गले कृत्वा ननादान्तर्धिदेवता
हत्वा तद्रक्तसलिलैर्बह्वीः प्रावाहयन्नदीः
बलाहकादिसेनान्यां दृष्टिरोधनवैभवात्
शरणं जग्मुरत्यार्त्ताः क्रन्दन्तं शून्यकेश्वरम्
प्रसादमपरं चक्षुस्तस्या आदायपिप्रियुः
तिरस्करणिकां देवीमश्लाघन्त पदेपदे
न्यश्वसत्कृष्णसर्पेन्द्र इव भण्डो महासुरः
भण्डः प्रचण्डशैण्डीर्यः काङ्क्षमाणो रणे जयम्
भण्डासुरं नमस्कृत्य मन्त्रस्थानमुपागमत्
ललिताविजये मन्त्रं चकार क्वथिताश्यः