सर्वागेभ्यो विनिःसृत्य वह्निस्तां भस्मसात्करोत्
दक्षस्य च ऋषीणां च चुकोप भगवान्प्रभुः
तं सदा धारयिष्यामि निदेशात्परमेष्ठिनः
तानहं धारया मीह सततं च तदाज्ञया
नाहं तैः सह भोक्षये वै ततो दास्यन्ति ते पृथक्
प्रशस्ताश्चेतराः सर्वाः स्वसुता भर्तृभिः सह
उत्पत्स्यन्ते द्वितीये वै मम यज्ञ ह्ययोनिचाः
अभिव्याहृत्य सर्वांस्तान् दक्षं चैवाशपत्पुनः
प्राचीनबर्हिषः पौत्रः पुत्रश्चैव प्रचे तसाम्
कन्यायां शाखिनां त्वं वै प्राप्ते वैवस्वतेंऽतरे
धर्म्मयुक्ते च ते कार्ये एकस्मिंस्तु दुरासदे
तस्मात्सार्द्धं सुरैर्यज्ञे न त्वां यक्ष्यन्ति वै द्विजाः
इहैव वत्स्यसि तथा दिवं हित्वा युगक्षयात्
ततो ऽभिव्याहृतो दक्षो रुद्रेणामिततेजसा
स्वायंभुवीं तनुं त्यक्त्वा उत्पन्नो मानुषेष्विह
समस्तेनेह यज्ञेन सो ऽयजद्दैवतैः सह
मेनायां तामुमां देवीं जनयामास शैलराट्
सदा पत्नी भवस्यैषा न तया मुच्यते भवः
यथा नारायणं श्रीश्च मघवतं शची यथा
नैतास्तु विजहत्येतान् भर्तॄन् देव्यः कदाचन
एवं प्राचेतसो दक्षो जज्ञे वै चाक्षुषेंऽतरे
जज्ञे तदाभिशापेन द्वितीय इति नः श्रुतम्
आद्ये त्रेतायुगे पूर्वं मनोर्वैवस्वतस्य च
इत्येषो ऽनुशयो ह्यासीत्तयोर्जात्यन्तरानुगः
तस्मान्नानुशयः कार्यो वैरेष्विह कदाचन
ख्यातिं न मुञ्चते जन्तुस्तन्न कार्यं विपश्चिता
या दक्षमधिकृत्येह त्वया पूर्वं प्रचौदिता
पितॄणामानुपूर्व्येण देवान्वक्ष्याम्यतः परम्
देवायामा इति ख्याताः पूर्वं ये यज्ञसूनवः
पुत्राः स्वायंभुवस्यैते शक्ता नाम तु मानसाः