चिन्तामणिमयीं मालां कुबेरः प्रददौ तदा
गङ्गा च यमुना ताभ्यां चामरे चन्द्रभास्वरे
स्वानिस्वान्यायुधान्यस्यै प्रददुः परितोषिताः
ददुर्वज्रोपमाकारान्सायुधान्सपरिच्छदान्
अथाकरोद्विमानं च नाम्ना तु कुसुमाकरम्
दिवि भुव्यन्तरिक्षे च कामगं सुसमृद्धिमत्
तत्क्षणादेव नश्यन्ति मनोह्लादकरं शुभम्
चामख्याजनच्छत्रध्वजयष्टिमनोहरम्
सेव्यमाना सुरगणैर्निर्गत्य नृपमन्दिरात्
प्रतिहर्म्याग्रसंस्थाभिरप्सरोभिः सहस्रशः
तुष्यन्ती वीवीथिवीथीषु मन्दमन्दमथाययौ
अवरुह्य विमानग्रात्प्रविवेश महासभाम्
सर्वज्ञा साक्षिपातेन तत्तत्कामानपूरयत्
कामाक्षीति तदाभिख्यां ददौ कामेश्वरीति च
महार्हाणि च वस्तूनि दिव्यान्याभरणानि च
प्रतिवेश्म ततस्तस्थुः पुरो देव्याजयाय ते
सर्वकामार्थसंयुक्ता हृष्यन्तः सार्वकालिकम्
अन्ये दिशामधीशास्तु सकला देवतागणाः
महर्षयश्च मन्वाद्या वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः
दिवि भूम्यन्तरिक्षेषु ससंबाधं वसंति ये
ते सर्वे चाप्यसंबाधं निवसंति स्म तत्पुरे
तोषयामास सततमनुरागेण भूयसा
राज्ञी दुदोहाभीष्टानि सर्वभूतलवासिनाम्
दशवर्षसहस्राणि ययुः क्षण इवापरः
प्रणम्य परमां शक्तिं प्रोवाच विनयान्वितः
मदसद्भावसंकल्पविकल्पकलनात्मिका
प्रवृत्तिस्तव कल्याणि साधूनां रक्षणाय हि
त्वयैकयैव जेतव्यो न शक्यस्त्वपरैः सुरैः
त्वदाज्ञया गमिष्यन्ति स्वानिस्वानि पुराणि तु
स्वस्ववासनिवासाय प्रेषयामास चामरान्