पपात कण्ठदेशे हि तदा कामेश्वरस्य तु
ववृषुः पुष्पवर्षाणि मन्दवातेरिता घनाः
कर्तव्यो विधिनोद्वाहस्त्वनयोः शिवयोर्हरे
त्वद्रूपा हि महादेवी सहजश्च भवानपि
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवदेवस्त्रिविक्रमः
देवर्षिपितृमुख्यानां सर्वेषां देवयोगिनाम्
उपायनानि प्रददुः सर्वे ब्रह्मादयः सुराः
तयोः पुष्पायुधं प्रादादम्लानं हरिरव्ययम्
अङ्कुशं च ददौ ताभ्यां विश्वकर्मा विशांपतिः
नवरत्नमयीं भूषां प्रादाद्रत्नाकरः स्वयम्
चिन्तामणिमयीं मालां कुबेरः प्रददौ तदा
गङ्गा च यमुना ताभ्यां चामरे चन्द्रभास्वरे
स्वानिस्वान्यायुधान्यस्यै प्रददुः परितोषिताः
ददुर्वज्रोपमाकारान्सायुधान्सपरिच्छदान्
अथाकरोद्विमानं च नाम्ना तु कुसुमाकरम्
दिवि भुव्यन्तरिक्षे च कामगं सुसमृद्धिमत्
तत्क्षणादेव नश्यन्ति मनोह्लादकरं शुभम्
चामख्याजनच्छत्रध्वजयष्टिमनोहरम्
सेव्यमाना सुरगणैर्निर्गत्य नृपमन्दिरात्
प्रतिहर्म्याग्रसंस्थाभिरप्सरोभिः सहस्रशः
तुष्यन्ती वीवीथिवीथीषु मन्दमन्दमथाययौ
अवरुह्य विमानग्रात्प्रविवेश महासभाम्
सर्वज्ञा साक्षिपातेन तत्तत्कामानपूरयत्
कामाक्षीति तदाभिख्यां ददौ कामेश्वरीति च
महार्हाणि च वस्तूनि दिव्यान्याभरणानि च
प्रतिवेश्म ततस्तस्थुः पुरो देव्याजयाय ते
सर्वकामार्थसंयुक्ता हृष्यन्तः सार्वकालिकम्
अन्ये दिशामधीशास्तु सकला देवतागणाः
महर्षयश्च मन्वाद्या वशिष्ठाद्यास्तपोधनाः
दिवि भूम्यन्तरिक्षेषु ससंबाधं वसंति ये