विचरस्व यथाकामं त्वां न ज्ञास्यति कश्चन
मोहयित्वाचिरेणैव विषयानुपभोक्ष्यसे
ययाचे ऽप्सरसो मुख्याः सहायार्थं तु काश्चन
प्रययौ मानसस्याग्यं तटमुज्ज्वलभूरुहम्
निवासमकरोद्रम्यं गायन्ती मधुरस्वरम्
श्रुत्वा तु वीणानिनदं ददर्श च वराङ्गनाम्
मायामये महागर्ते पतितो मदनाभिधे
अथास्य मन्त्रिणो ऽभूवन्त्दृदये स्मरतापि ताः
तैश्च संप्रर्थितास्ताश्च प्रतिशूश्रुवुरञ्जसा
ता लब्ध्वा मोहिनीमुख्या निर्वृतिं परमां ययुः
विजहुस्ते तथा यज्ञक्रियाश्चान्याः शुभावहाः
मुहूर्त्तमिव तेषां तु ययावब्दायुतं तदा
विमुक्तोपद्रवा ब्रह्मन्नामोदं परमं ययुः
सर्वदेवैः परिवृतं नारदो मुनिराययौ
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा देवेशो वाक्यमब्रवीत्
तत्रैव गमनं ते स्याद्यं धन्यं कर्तुमिच्छसि
अशेषदुःखान्युत्तीर्य कृतार्थः स्यां मुनीश्वर
तया विमुक्तो लोकांस्त्रीन्दहेताग्निरिवापरः
तस्य तेजो ऽपहारस्तु कर्तव्यो ऽतिबलस्य तु
अशक्यो ऽन्येन तपसा कल्पकोटिशतैरपि
आराधिता भगवती सा वः श्रेयो विधास्यति
तपसे कृतसन्नाहो ययौ हैमवतं तटम्
इन्द्रप्रस्थमभून्नाम्रा तदाद्यखिलसिद्धिदम्
देव्यास्तु महतीं पूजां जपध्यानरतात्मनाम्
दशवर्षसहस्राणि दशाहानि च संययुः
भण्डासुरं समभ्येत्य निजगाद पुरोहितः
निर्भयास्त्रिषु लोकेषु चरन्तीच्छविहारिणः
तेनैव निर्मिता माया यया संमोहितो भवान्
भवतां विजयार्थाय करोतीन्द्रो महत्तपः
गत्वा हैमवतं शैलं परेषां विघ्नमाचर