उग्रकर्मोग्रधन्वा च विजयश्रुति पारगः
चतस्रो वनितास्तस्य बभूवुः प्रियदर्शनाः
स्यन्दनास्तुरगा नागाः पादाताश्च सहस्रशः
बभूवुर्दानवाः सर्वे भृगुपुत्रमतानुगाः
गृहेगृहे च यज्ञाश्च संबभूवुः समन्ततः
प्रवर्तन्ते स्म दैत्यानां भूयः प्रतिगृहं तदा
तथा यज्ञेषु दैत्यानां बुभुजुर्हव्यभोजिनः
षष्टिवर्षसहस्राणि व्यतीतानि क्षणार्धवत्
हीयमानबलं चेन्द्रं संप्रेक्ष्य कमलापतिः
तामुवाच ततो मायां देवदेवो जनार्दनः
विचरस्व यथाकामं त्वां न ज्ञास्यति कश्चन
मोहयित्वाचिरेणैव विषयानुपभोक्ष्यसे
ययाचे ऽप्सरसो मुख्याः सहायार्थं तु काश्चन
प्रययौ मानसस्याग्यं तटमुज्ज्वलभूरुहम्
निवासमकरोद्रम्यं गायन्ती मधुरस्वरम्
श्रुत्वा तु वीणानिनदं ददर्श च वराङ्गनाम्
मायामये महागर्ते पतितो मदनाभिधे
अथास्य मन्त्रिणो ऽभूवन्त्दृदये स्मरतापि ताः
तैश्च संप्रर्थितास्ताश्च प्रतिशूश्रुवुरञ्जसा
ता लब्ध्वा मोहिनीमुख्या निर्वृतिं परमां ययुः
विजहुस्ते तथा यज्ञक्रियाश्चान्याः शुभावहाः
मुहूर्त्तमिव तेषां तु ययावब्दायुतं तदा
विमुक्तोपद्रवा ब्रह्मन्नामोदं परमं ययुः
सर्वदेवैः परिवृतं नारदो मुनिराययौ
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा देवेशो वाक्यमब्रवीत्
तत्रैव गमनं ते स्याद्यं धन्यं कर्तुमिच्छसि
अशेषदुःखान्युत्तीर्य कृतार्थः स्यां मुनीश्वर
तया विमुक्तो लोकांस्त्रीन्दहेताग्निरिवापरः
तस्य तेजो ऽपहारस्तु कर्तव्यो ऽतिबलस्य तु
अशक्यो ऽन्येन तपसा कल्पकोटिशतैरपि