अन्नसूक्तं जपित्वा तु भृगुर्वै वारुणीति च
उपोष्य रजनीमेकां ततः शुद्धो भविष्यति
आपदि ब्राह्मणो ह्येषामन्नं भुक्त्वा न दोषभाक्
सो ऽहंभावेन तद्ध्यात्वा भुक्त्वा दोषैर्न लिप्यते
सो ऽहंभावेन तज्ज्ञानान्न दोषैः प्रविलिप्यते
ध्यात्वा देवीं परां शक्तिं जप्त्वा पञ्चदशाक्षरीम्
नास्यान्नदोषजं किञ्चिन्न दारिद्रयभयं तथा
जपतो मुक्तिरेवास्य सदा सर्वत्र मङ्गलम्
प्रायश्चित्तं तथा तेषां किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
दुष्कृतं तत्प्रतीकारो भवता सम्यगीरितः
प्रायश्चित्तं च किं तस्य गदस्व वदतां वर
कन्या रूपवती नाम धात्रे तां प्रददौ पिता
नारायणपरो नित्यं वेदवेदाङ्गपारगः
भवानधिकृतो राज्ये देवानामिव वासवः
त्वया कश्चित्कृतः प्रश्न ऋषीणां सन्निधौ तदा
वदन्तु तद्विनिश्चित्य भवन्तो मदनुग्रहात्
तत्पूर्वमेव कथितं मया विधिबलेन वै
तच्छ्रुत्वा ते प्रकुपिताः शेपुर्मामृषयो ऽखिलाः
एवं प्रकुपितैः शप्तः खिन्नः काञ्चीं समाविशम्
भवता सह देवैस्तु पौरोहित्यार्थमादरात्
स्वस्रीयो दानवानां तु देवानां च पुरोहितः
बभूवतुस्तुल्यबलौ तदा देत्येन्द्रवासवौ
हन्तुमिच्छन्नगाश्चाशु तपसः साधनं वनम्
त्रयी मुखरदिग्भागं ब्रह्मानदैकनिष्ठितम्
शिरांसि यौगपद्येन छिन्नात्यासंस्त्वयैव तु
ततो मेरुगुहां नीत्वा बहूनब्दान्हि संस्थितः
पुत्र शोकेन संतप्तस्त्वां शशाप रुषान्वितः
अनाथकास्ततो देवा विषण्णा दैत्यपीडिताः
गत्वा तु ब्रह्मसदनं नत्वा तद्वृत्तमूचिरे
तस्य प्रतिक्रियां वेत्तुं न शशाकात्मभूस्तदा