ते सर्वे तावकाः संतुभूतानामपि तृप्तये
तदुक्तेनैव विधिना चकार च महाक्रतून्
तत्तद्विभागो वेदेषु प्रोक्तत्वादिह नोदितः
आपत्सु ब्राह्मणो वापि भक्षयेद्गुर्वनुज्ञया
उद्बुध्यस्व पशो त्वं हि नाशिवः सञ्छिवो ह्यसि
यतो विश्वाधिको रुद्रस्तेन रुद्रो ऽसि वै पशो
आत्मार्थं वा परार्थं वा हत्वा दोषैर्न लिप्यते
मनःसंकल्पसिद्धानां महतां शिववर्चसाम्
जपहोमार्चनाद्यैस्तु तेषामिष्टं च सिध्यति
स्तेयस्य लक्षणं किं वा तन्मे विस्तरतो वद
एतस्मादधिकं पापं विश्वस्ते शरणं गते
ब्रह्महत्याधिकं पापं तस्मान्नास्त्यस्य निष्कृतिः
तद्द्रव्यस्तेयदोषस्य प्रायश्चित्तं न विद्यते
विश्वस्ते वाप्यविश्वस्ते न दरिद्रधनं हरेत्
यो हन्यादविचारेण सो ऽश्वमेधफलं लभेत्
स्तेयादधःक्रमेणैव दशोत्तरगुणं त्वघम्
दशोत्तरगुणैः पापैर्लिप्यते धनहारकः
रहस्यातिरहस्यं च सर्वपापप्रणाशनम्
सर्वे नीरोगिणो दान्ताः सुखिनो दययाञ्चिताः
स्तोकास्तोकक्रमेणैव बहुद्रव्यमपाहरत्
तद्गोपनं निशार्धायां तस्मिन्दूरं गते सति
जहाराविदितस्तेन काष्ठभारं वहन्ययौ
पुनश्च तत्पुरं प्रायाद्वज्रो ऽपि धनतृष्मया
किरातो ऽपि गृहं प्राप्य बभाषे मुदितः प्रियाम्
लब्धं धनमिदं भीरु समाधत्स्व धनार्थिनि
चिन्तयन्ती ततो वाक्यमिदं स्वपतिमब्रवीत्
मां विलोक्यैवमचिराद्बहुभाग्यवती भवेत्
लक्ष्मीर्न तिष्ठति चिरं शापाद्वल्मीकजन्मनः
दृष्टपूर्वं तु तद्वाक्यं न कदाचिद्वृथा भवेत्
तदेव तिष्ठति चिरादन्यद्गच्छति कालतः